Ο όμιλος ξεκινάει από την αρχή

Είχα χρόνια να κατέβω στο Καραϊσκάκη. Συγκεκριμένα, από το ματς με την Ουκρανία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γερμανίας όταν και χάσαμε εξαιτίας ενός τραγικού λάθους του Μπασινά. Χθες, τον ρόλο του Άγγελλου ανέλαβε να παίξει ο Αβραάμ Παπαδόπουλος ο οποίος με δύο λάθη χάρισε δύο γκολ και τη νίκη στους Ελβετούς. Μου φαίνεται πως η παρουσία μου στο γήπεδο κάθε άλλο παρά γουρλίδικη είναι για τα εθνικά μας χρώματα.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η βραδιά ξεκίνησε με μια επίσκεψη στην μπουτίκ του ΟΣΦΠ. Είναι αυτό που λέμε, η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Αφού πέρασα μάλλον με άριστα την δοκιμασία στην οποία με υπέβαλαν οι γαύροι φίλοι μου, ξεκινήσαμε για την θύρα μας. Ο κόσμος έδωσε βροντερό παρών και οι εξέδρες δεν θύμιζαν σε τίποτα την απογοητευτική εικόνα του Σαββάτου. Σε μια γωνιά, είχαν στριμωχτεί και περίπου 500 Ελβετοί οι οποίοι έδιναν ξεχωριστό χρώμα στην βραδιά( έστω και κόκκινο).

Πάμε στα αγωνιστικά τώρα. Έχεις κάνει τρεις συνεχόμενες νίκες, οι αντίπαλοι σου έχουν σκοντάψει απροσδόκητα οι μεν με το Λουξεμβούργο οι δε με την Λετονία, παίζεις στην έδρα σου με τον κόσμο στο πλευρό σου, έχεις την ευκαιρία να τους πατήσεις και να τελειώσεις την πρόκριση και αντ 'αυτού μπαίνεις μέσα στο γήπεδο με φανερό στόχο να διασφαλίσεις πρώτα το χ. Γιατί, μια ομάδα η οποία σε ένα ολόκληρο ημίχρονο έχει κάνει μόλις δύο ευκαιρίες(ένα σουτ με τον Σαμαρά και άλλη μια στημένη φάση με τον Μπασινά) δεν πείθει πως στοχεύει στην νίκη.

Και αυτός ο μίζερος τρόπος παιχνιδιού, προκαλεί την ποδοσφαιρική Νέμεση. Σε μια ανύποπτη φάση, η μπάλα έφτασε μέσα στην μεγάλη περιοχή, ο Παπαδόπουλος με τον Τοροσίδη (αν δεν κάνω λάθος, δεν είδα replay) ανατρέπουν τον Ελβετό παίκτη και με αυτόν τον τρόπο δίνουν το πρώτο ανέλπιστο δώρο στους Ελβετούς.

Στο δεύτερο ημίχρονο, φάνηκε μια αλλαγή στην τακτική της ομάδας. Πιο επιθετική, με περισσότερη όρεξη για δημιουργικό ποδόσφαιρο. Ο Καραγκούνης πήρε την θέση του Σαμαρά και έδωσε φρεσκάδα στην ομάδα η οποία κατάφερε τελικά να ισοφαρίσει ύστερα από ωραία κίνηση του Χαριστέα. Αυτός ο άνθρωπος, ήταν από τους χειρότερους μέσα στο γήπεδο και όμως κατάφερε και πάλι να σκοράρει. Από κει και πέρα, και ενώ όλα έδειχναν πως το ματς πήγαινε για ισοπαλία ή ακόμα και για νίκη της Ελλάδας, ήρθε αυτό το τραγικό λάθος του Αβραάμ που δώρισε ουσιαστικά το δεύτερο γκολ και τη νίκη στην ελβετική ομάδα.

Πλέον, ο όμιλος γίνεται κόλαση. Ελβετία, Ισραήλ και Ελλάδα έχουν σχεδόν ίσες πιθανότητες πρόκρισης και τα επόμενα δύο ματς με το Ισραήλ θα κρίνουν κατά πολύ την εξέλιξη του ομίλου. Προηγείται φιλικό στις 19 Νοεμβρίου με την Ιταλία στο Φάληρο.

Χαλαρή νίκη-τωρα τα δύσκολα

Σε ένα ματς που έμοιαζε περισσότερο με φιλικό αγώνα προετοιμασίας παρά με έναν προκριματικό αγώνα παγκοσμίου Κυπέλλου, η εθνική κατόρθωσε να νικήσει με 3-0 την αδύναμη Μολδαβία και να παραμείνει στην κορυφή του ομίλου.

Εξαρχής γνωρίζαμε την αδυναμία του σημερινού μας αντιπάλου. Μια αδυναμία η οποία έγινε ισχυρότερη με την απώλεια των δύο βασικών της center back. Και νομίζω πως εκεί κρίθηκε το παιχνίδι. Η άμυνα των Μολδαβών ήταν επιτομή της απειρίας και αυτό φάνηκε στην φάση του πρώτου γκολ. Ο Χαριστέας κερδίζει φάουλ ελάχιστα έξω από την μεγάλη περιοχή και ο Κατσουράνης το εκτελεί με πάσα στον προαναφερθέντα ο οποίος αμαρκάριστος μέσα στην μεγάλη περιοχή, έκανε εύκολα το 1-0 για την γαλανόλευκη. Πρόκειται για ένα λάθος το οποίο δεν πραγματοποιείται ούτε στο διπλό που παίζουν τα νήπια στο προαύλιο του παιδικού σταθμού.

Ανάλογο ήταν και το τρίτο γκολ της ομάδας. Λάθος της μολδαβικής άμυνας, κλέβει ο Χαριστέας και με ωραίο πλασέ γράφει το 3-0. Το δεύτερο γκολ, είναι μια ξεχωριστή υπόθεση. Μετά από πολύ ωραίο συνδυασμό των Ελλήνων παικτών, ο Κώστας Κατσουράνης(που μαζί με τον Σαμαρά ήταν για μένα οι καλύτεροι του γηπέδου) σούταρε αρκετά μέτρα έξω από την περιοχή και έκανε το 2-0.

Η Εθνική κατόρθωσε να τελειώσει μια τριάδα αγώνων με λεγόμενες "μικρές" ομάδες, με τρεις ισάριθμες νίκες και μάλιστα δίχως να δεχτεί γκολ. Το ματς της Τετάρτης θα είναι διαφορετικό, απέναντι σε έναν πολύ πιο δυνατό αντίπαλο που θα τα δώσει όλα για να κρατηθεί στο παιχνίδι της πρόκρισης. Ευκαιρία λοιπόν να παίξουμε καλά και να καθαρίσουμε μια και καλή την πρόκριση.

Και κάτι τελευταίο για τον κόσμο. Η εικόνα του γηπέδου ήταν απογοητευτική με -το πολύ- 18.000 κόσμο μέσα στο γήπεδο(και πολλούς έβαλα). Ο Νεοέλληνας, δεν αγαπάει το ποδόσφαιρο και αυτό είναι ολοφάνερο σε αυτούς που δεν έχουν γάζες στα μάτια. Γουστάρει να πηγαίνει γήπεδο μόνο για να πανηγυρίζει σε νίκες/φιέστες(πανηγυρτζίδες-πχ στο ματς με Μάλτα) ή για να γιουχάρει τους εθνικούς ύμνους των αντιπάλων(Εληναράδες-ελληνοΝούμερα πχ στα ματς με Τουρκία/Αλβανία).

Αυτοί είμαστε.

Euro 2008 η επόμενη μερα.

Μετά Χριστόν προφήτης δεν θέλω να μαι, κι αυτες τις μέρες άφησα να κυλήσει το Euro αντι να κάθομαι να το αναλύω σαν αυτούς τους απίθανους στην τηλεόραση.
Καμάρωσα που τους έβλεπα να παίζουν, τόσο με τη Σουηδία όσο και με τη Ρωσία.
Οχι για την φοβερή τους μπάλλα αλλα επειδή μια πρωταθλήτρια Ευρώπης τη σέβεσαι όπως και να χει. Καλά θα ήταν να έπαιζε εστω και 10% καλύτερα. Τωρα μπορεί να γράφαμε για το αν θα πάει στον ημιτελικό.
Οπως αξίζουν τα μπράβο στον Ρεχάγκελ και τους παίκτες για τον άθλο του 2004, ετσι πρέπει και τώρα να πέσει η ευθύνη στους ίδιους. Οπως ο πρόεδρος της ΕΠΟ καρπώθηκε την επιτυχία τότε, ετσι θα πρέπει να του αποδωθεί και το μερίδιο ευθύνης του τώρα.
- Ρεχάγκελ : Ελάχιστη ανανέωση και ελάχιστη φρεσκάδα. Δεν ενέπνευσε πάθος φέτος.
- Παίκτες : Απροετοίμαστοι και ελαφρώς απρόθυμοι να ζοριστούν παραπάνω με ελάχιστες εξαιρέσεις.
- Γκαγκά : Εχει φτιάξει ενα πρωτάθλημα για γέλια και για κλάμματα. Μόνο ελαφρυντικό το οτι αρκετοί παίκτες της εθνικής αγωνίζονται στο εξωτερικό.

Αυτο που μου μένει ειναι μίγμα χαράς με απογοήτευση και πίκρα μαζί. Περίεργο συναίσθημα.
Χαρά που ειδα να αγωνίζεται ξανά η πρωταθλήτρια. Απογοήτευση για την απόδοση, πίκρα για τα αποτελέσματα. Τρείς ήττες με ενα μόνο γκολ ενεργητικό. Αποκλεισμός σχεδόν διασυρμός.
Τι να πώ ; Οτι δεν πειράζει ; ...καλά οκ δεν πειράζει δεν θα πεθάνουμε κιόλας.
Ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδίζει ....
Τώρα πίσω στα δικά μας, με διάθεση για ποδόσφαιρο ανύπαρκτη, όσο και το μυαλό του Νικοπολίδη δηλαδή. Που βγαίνει αμέσως να δηλώσει πως φεύγει απο την εθνική έχοντας μαζι του και ποιόν ; Τον Αντζα ! Καλά που δεν ηταν και ο Στολτίδης που αρνήθηκε το κάλεσμα και δεν τιμωρήθηκε ! Κύριοι στο καλό. Στην ομάδα σας, και μη μας ζαλίζετε άλλο.
Καλά, ετσι και αλλιώς σε άλλα αθλήματα θα στρεφόταν ο κόσμος και καλά θα κάνει.
Η βαρβατίλα φέτος δεν θα ξεχυθεί στους δρόμους να φωνάζει "τους γ...σαμε". Πάλι καλά.
Το έναυσμα για σοβαρότητα, ταπεινότητα, αξιοπρέπεια πρέπει να δοθεί όχι απο Γκαγκάτσηδες αλλα απο αθλητές λιγομίλητους και ουσιαστικούς.
Καμμία ανάλυση τηλεοπτική δεν θα μου πει τίποτα απολύτως, αφου δεν ενδιαφέρονται για μενα, τον φίλαθλο.
Το ειχα πει και τοτε, το λέω και τώρα :
Πριν απο επιτυχίες πρέπει να μαστε έτοιμοι για την επόμενη μέρα, και μετά απο αποτυχίες, να είμαστε το ίδιο σοβαροί όπως οταν πετύχαμε και πανηγυρίζαμε θέλοντας να απολαύσουμε την κορυφή. Μα το δύσκολο δεν ειναι τόσο το να πας στην κορυφή, αλλα το να μείνεις και μάλιστα έχοντας καθολική αναγνώριση απο τους άλλους που συνολικά εχουν να επιδείξουν πολλές παραπάνω επιτυχίες.
Γι αυτο και δεν γκρινιάζω, αλλα χειροκροτώ, με κείνο όμως το μίγμα συναισθημάτων, νιώθω σαν να βλέπω όνειρο. Υπήρχε, δεν υπάρχει. Ειναι ήδη η επόμενη μερα.
Ανανέωση εκ βάθρων και σοβαρότητα χωρίς Γκαγκάτσηδες αλλα με ανθρώπους που αγαπάνε το ποδόσφαιρο, και τον αθλητισμό όχι μόνο ως μπίζνα.
Καλημερα σας κυρίες και κύριοι.

υγ. συνυπογράφω και το ήδη αναρτημενο θέμα του Κώστα Λαδιά, που μόλις ειδα.

Η Παρέα Διαλύεται..

Τέλος εποχής για την Εθνική μας ομάδα.
Η πορεία της στο EURO τελειώνει πρόωρα, με τον μεθαυριανό αγώνα να είναι το ρέκβιεμ για αρκετούς παίκτες της.
Οι δύο πρώτοι ήδη ανακοίνωσαν την απόφασή τους να κατέβουν από το..πειρατικό και να πιάσουν στεριά. Εκεί όπου θα πατούν πιο γερά στα πόδια τους και δεν θα κινδυνεύουν να βουλιάξουν από τα συμμαχικά πυρά των εκάστοτε δημοσιογράφων και "ειδικών ποδοσφαίρου".

Η παρέα του δαχτυλιδιού (των πρωταθλητών) σιγά σιγά διαλύεται. Την αποστολή της την έφερε εις πέρας. Πήρε μια πλήρως απαξιωμένη ομάδα και την ανέβασε στην κορυφή της Ευρώπης όπου και την κράτησε για πολλά χρόνια. Ξεκίνησε το δύσκολο έργο της μόνη. Έπαιζε σε άδεια γήπεδα.
Γήπεδα που με τον καιρό γέμισαν.
Γέμισαν από έλληνες φίλαθλους με ότι συνεπάγεται αυτό. Οι φίλαθλοι αυτοί μετέφεραν μαζί με την υποστήριξή του και τα κουσούρια τους. Χαιρόντουσαν και οικειοποιούνταν τις επιτυχίες, αλλά και περίμεναν στην γωνία για να κατακρίνουν, για να γκρινιάξουν και να φωνάξουν σε ενδεχόμενο στραβοπάτημα.

Η παρέα που ανέβασε την Εθνική μας στην κορυφή, ξαφνικά βρέθηκε μπροστά σε ένα αδιέξοδο. Της ζήτησαν να κερδίζει πάντα. Της ζήτησαν να πάρει το διηπειρωτικό για να μην στεναχωρήσει τους μετανάστες. Της ζήτησαν να προκριθεί στο μουντιάλ. Της ζήτησαν να ξανασηκώσει το Ευρωπαικό....

Η παρέα το πάλεψε.
Κατάφερε αρκετά, αλλά και κάποια τα έχασε.
Οι "φίλοι" περίμεναν στην γωνιά για την καρφώσουν.
Ο Ρεχάγκελ γέρασε (λες και ήταν νέος όταν ήρθε)
Ο Χαριστέας είναι άχρηστος (αυτός δεν σκόραρε με Ρωσία, Γαλλία και Πορτογαλία στον τελικό?)
Ο Νικοπολίδης...τροχονόμος.
Ο Σειταρίδης παλτό.
...και πάει λέγοντας

Μέσα στα επόμενα χρόνια λοιπόν θα φύγουν απο την Εθνική οι πρωταθλητές.
Θα φύγει αυτή η φουρνιά των παικτων που ήταν η πρώτη που έφυγε και έπαιξε σε ομάδες του εξωτερικού.
Η ερώτηση που κάνω είναι η εξής: Αν φύγουν όλοι οι 30+ παίκτες της Εθνικής μας, ποιοί θα αναπληρώσουν το κενό;
Ποιοί είναι αυτόι οι παίκτες που παίζουν ή έχουν τα φόντα να παίξουν σε ομάδες αντάξιες αυτών που αγωνίστηκαν οι πρώην πλέον πρωταθλητές Ευρώπης και νην...παλτά;

Φεύγοντας αυτή η φουρνιά των παικτών , θα επιστρέψουμε πάλι στην φυσική μας θέση. Ίσως όχι τόσο χαμηλά, αλλά σίγουρα σε μια θέση που θα απεικονίζει την ποδοσφαιρική μας αξία ως χώρα.

Προσωπικά θα ήθελα να σταματήσουν και άλλοι εκτός απο τον Νικοπολίδη και τον Άντζα. Θα ήθελα να δω το νέο αίμα που μπορεί να φτάσει την Εθνική. Ίσως τότε να εκτιμήσουμε αυτά που μας πρόσφεραν αυτοί που έφυγαν...

Οι διαφορές με EURO 2004...

Αυτό που πρέπει να μείνει φίλοι μου είναι ένα....

Ότι πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι, όταν, απλά θα συμμετέχουμε σε τέτοιες διοργανώσεις.... γιατί ποτέ δεν γίναμε... ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΉ, ΒΡΑΖΙΛΙΑ κλπ...δεν έχουμε και δεν είχαμε και ποτέ αυτής της ποιότητας παίχτες .....

Αυτά που είχαμε στο EURO 2004 και φτάσαμε να γίνουμε πρωταθλητές Ευρώπης ήταν......ΤΥΧΗ-ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ(από καλή προετοιμασία και ΓΙΑΤΡΟΥΣ)-ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ.....πράγματα δηλ. που δεν είχαμε στο EURO 2008....ΦΑΝΗΚΕ...

Ας περάσουμε μουντιάλ .... και τότε ΜΑΚΑΡΙ να πάνε όλα καλά και να κάνουμε καλές εμφανίσεις...να έχουμε βέβαια και κάτι από τα παραπάνω ....ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ!!!!

Καραγκιοζιλίκια

Υπάρχει τίποτα χειρότερο από τις αθλιότητες που κατά καιρούς συμβαίνουν στα γήπεδα από «επιστήμονες» οπαδούς; Για μένα, ΝΑΙ! Οι αθλιότητες των «παραγόντων» του αθλητισμού.

Κατά καιρούς έχω μιλήσει για τα καμώματα πολλών τέτοιων ανθρώπων που επιχειρούν να καταξιωθούν στην κοινή γνώμη επειδή με τα λεφτά τους πέρα από την… κυρά τους ασελγούν και πάνω σε ποδοσφαιρικές ή μπασκετικές ομάδες.

Τις τελευταίες μέρες ένας «κύριος» πρόεδρος αποφάσισε να ξαναμπάσει στη ζωή μας την παλιά καφρίλα. Μιλάω για τον Παύλο Γιαννακόπουλο, γνωστό φαρμακέμπορο και πρόεδρο της ΚΑΕ ΠΑΟ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο «κύριος» αυτός και ο νεότερος αδελφός του συμπεριφέρονται χειρότερα κι από τον τελευταίο αλήτη των γηπέδων. Και, φυσικά, δεν είναι οι μόνοι. Κάθε πρόεδρος που «σέβεται» το αξίωμα του (από τον «Ρίγκο» και τον «Τίγρη» μέχρι τον «Αγαπούλα» και τον «Κοκκαλιάρη») «οφείλει» να αποδεικνύει με έργα μέσα κι έξω από τους αγωνιστικούς χώρους πως αξίζει να ηγείται των κάφρων της θύρας του. Περίπου το θεωρούν δικαίωμα τους δοσμένο από το Θεό αφού κανείς δεν τους τιμωρεί για πράξεις που αν είχαν γίνει από κάποιο «καλόπαιδο» θα επέσυραν ποινές φυλάκισης. Αλλά, από ποιο κράτος να ζητήσει κανείς την πιστή εφαρμογή των νόμων; Στο δικό μας;

Αυτό που με εξοργίζει περισσότερο με τα κατορθώματα του «υψηλού» (μεταφορικά) αυτού προσώπου είναι πως η τελευταία καφρίλα του είχε στόχο έναν άνθρωπο που έχει συνδέσει το όνομα του με τον «χρυσό αιώνα» του ελληνικού μπάσκετ. Που αν δεν υπήρχε αυτός αλλά και ο άλλος ΓΙΓΑΝΤΑΣ του αθλήματος οι κύριοι Κόκκαλης, Γιαννακόπουλοι και οι λοιποί επιχειρηματίες ακόμα θα νόμιζαν πως το basket είναι το καλάθι όπου πετούν τα χαρτιά τους.
Ο Νίκος Γκάλης και ο Παναγιώτης Γιαννάκης έχουν σηκωθεί πέρα και πάνω από συλλογικές προτιμήσεις.

Τον πρώτο τον σεβάστηκαν οι πάντες, ακόμα και οι χούλιγκανς του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού όταν φορούσε αρχικά τη φανέλα του Άρη και μετά του ΠΑΟ. Μόνο ένας επιχείρησε να τον «κοντύνει» (προφανώς για να μπορεί να τον κοιτά στα μάτια): ο «κύριος» Παύλος που μας στέρησε πρόωρα την παρουσία του από τα γήπεδα..

Τώρα είναι η σειρά του δεύτερου. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης τίμησε μεγάλες ομάδες με την παρουσία του. Ανάμεσα τους και αυτή που σήμερα τον αποκαλεί «καραγκιόζη». Και –τι κωμικό- η πρώην ομάδα του είναι η μόνη που μιλά έτσι γι’ αυτόν. Τέτοιες φράσεις δεν θυμόμαστε να ακούστηκαν από αντιπάλους οπαδούς (εκτός αν θεωρηθεί τέτοια το αλήστου μνήμης «κλάψε» που του φώναζαν όποτε διαμαρτυρόταν για κάποιο φάουλ).

Και πάλι πίσω από αυτή τη χυδαιότητα είναι ο ίδιος άνθρωπος. Σύμπτωση; Ή, μήπως, ενδεικτικό του πώς θεωρεί ο «κύριος» αυτός το «ευ αγωνίζεσθαι»; Μόλις εμφανίστηκε ο κίνδυνος μιας συλλογικής ήττας έπαψαν να υπάρχουν τα σύμβολα, τα εικονίσματα γέμισαν από τα σκατά που κρύβει μέσα του αυτός ο «φίλαθλος». Οι ψυχολόγοι λένε πως προσπαθείς να βρωμίσεις αυτό που δεν μπορείς ποτέ σου να γίνεις. Κάτι θα ξέρουν παραπάνω.

Δεν θα με απασχολούσε τόσο το γεγονός αν ο σημερινός προπονητής του Ολυμπιακού δεν ήταν και κάτι περισσότερο: ο προπονητής της Εθνικής, της ομάδας που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης και δευτεραθλήτρια κόσμου συντρίβοντας τις ΗΠΑ. Της ομάδας που θα κληθεί να πάει στο Πεκίνο για το «κάτι παραπάνω» με «στρατηγό» τον Γιαννάκη και «φαντάρους» πολλά παιδιά που παίζουν στον ΠΑΟ.

Ο σιχαμερός τύπος δεν σκέφτηκε ούτε καν αυτό όταν έπαιρνε το μικρόφωνο στο ΟΑΚΑ και έλεγε τις εξυπνάδες του πως «οι καραγκιόζηδες δεν έχουν θέση σ’ αυτό το γήπεδο». Η ενότητα της Εθνικής μπήκε σε κίνδυνο μόνο για να μην χάσει ο «πρόεδρος» ένα αγώνα.

Και μόνο γι αυτό η τιμωρία του «Θεού» (όπως ο κομπλεξικός απαιτεί από τα τσιράκια του να τον αποκαλούν) θα έπρεπε να είναι παραδειγματική. Αλλά, είπαμε, σε ποιο κράτος; Σ’ αυτό που επιτρέπει σε τέτοιους ανθρώπους να ηγούνται ομάδων και να κατέχουν θεσμικές θέσεις στα αθλήματα; Ή σ’ αυτό που τους επιτρέπει να βγάζουν και μια φυλλάδα-παράγκα και να βρίζουν κι από κει όποιον δεν γουστάρουν (από Τζίγκερ μέχρι Γιαννάκη) καλυπτόμενοι πίσω από την ελευθερία του… Τύπου;

Τελικά, μου είναι αδιάφορο το αποτέλεσμα των τελικών. Είτε επικρατήσει η λογική και αναδειχτεί πάλι πρωταθλήτρια η αναμφισβήτητα πληρέστερη ομάδα, είτε γίνει το «θαύμα» κι ανατραπούν τα προγνωστικά. Εμένα με ενδιαφέρει όλη αυτή η μισαλλοδοξία των (από κάθε άποψη) νάνων να μη δημιουργήσει ρήγματα ανάμεσα π.χ. στον Μπουρούση και τον Διαμαντίδη, τον Τσαρταρή και τον Σχορτσιανίτη και κυρίως πάθη ανάμεσα στον «στρατηγό» και τους «φαντάρους» του. Γιατί μπορεί για τους «κυρίους» Παύλο και Θανάση η ζωή να σταματά μετά από μια ακόμα νίκη του ΠΑΟ επί του ΟΣΦΠ αλλά για όλους εμάς συνεχίζεται στην Εθνική.

Ελπίζω όλη αυτή η ιστορία να έχει καλό τέλος. Για το καλό του αθλήματος. Αρέσει δεν αρέσει κάτι τέτοιο στους αδελφούς «Κατσάμπα».

ΥΓ: Τελικά αποδείχτηκε πως στο ΟΑΚΑ «οι καραγκιόζηδες έχουν θέση» και μάλιστα στα επίσημα: δυο τουλάχιστον.

Πρόγραμμα αγώνων Euro 2008 !!!

Α΄ ΟΜΙΛΟΣ

7 Ιουνίου

Βασιλεία 19:00 Ελβετία-Τσεχία

Γενέβη 21:45 Πορτογαλία-Τουρκία

11 Ιουνίου

Βασιλεία 21:45 Ελβετία-Τουρκία

Γενέβη 19:00 Τσεχία-Πορτογαλία

15 Ιουνίου

Βασιλεία 21:45 Ελβετία-Πορτογαλία

Γενέβη 21:45 Τουρκία-Τσεχία

Β΄ ΟΜΙΛΟΣ

8 Ιουνίου

Βιέννη 19:00 Αυστρία-Κροατία

Κλάγκενφουρτ 21:45 Γερμανία-Πολωνία

12 Ιουνίου

Κλάγκενφουρτ 19:00 Κροατία-Γερμανία

Βιέννη 21:45 Αυστρία-Πολωνία

16 Ιουνίου

Κλάγκενφουρτ 21:45 Πολωνία-Κροατία

Βιέννη 21:45 Αυστρία-Γερμανία

Γ΄ ΟΜΙΛΟΣ

9 Ιουνίου

Ζυρίχη 19:00 Ρουμανία-Γαλλία

Βέρνη 21:45 Ολλανδία-Ιταλία

13 Ιουνίου

Ζυρίχη 19:00 Ιταλία-Ρουμανία

Βέρνη 21:45 Ολλανδία-Γαλλία

17 Ιουνίου

Ζυρίχη 21:45 Γαλλία-Ιταλία

Βέρνη 21:45 Ολλανδία-Ρουμανία

Δ΄ ΟΜΙΛΟΣ

10 Ιουνίου

Ίνσμπρουκ 19:00 Ισπανία-Ρωσία

Σάλτσμπουργκ 21:45 Ελλάδα-Σουηδία

14 Ιουνίου

Ίνσμπρουκ 19:00 Σουηδία-Ισπανία

Σάλτσμπουργκ 21:45 Ελλάδα-Ρωσία

18 Ιουνίου

Ίνσμπρουκ 21:45 Ρωσία-Σουηδία

Σάλτσμπουργκ 21:45 Ελλάδα-Ισπανία


ΠΡΟΗΜΙΤΕΛΙΚΟΙ

19 Ιουνίου Βασιλεία 21:45 Νικητής Α΄-Δεύτερος Β΄ (1)

20 Ιουνίου Βιέννη 21:45 Νικητής Β΄-Δεύτερος Α΄ (2)

21 Ιουνίου Βασιλεία 21:45 Νικητής Γ΄-Δεύτερος Δ΄ (3)

22 Ιουνίου Βιέννη 21:45 Νικητής Δ΄-Δεύτερος Γ΄ (4)

ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΙ

25 Ιουνίου Βασιλεία 21:45 Νικητής (1)-Νικητής (2) (Α)

Βιέννη 21:45 Νικητής (3)-Νικητής (4) (Β)

ΤΕΛΙΚΟΣ

29 Ιουνίου Βιέννη 21:45 Νικητής (Α)-Νικητής (Β)

Ρεχάγκελ ως το 2010

Ανακοινώθηκε η παραμονή του Οτο Ρεχάγκελ στην Εθνική Ομάδα ως το καλοκαίρι του 2010.
Κίνηση που φαίνεται ορθή επιλογή αν κανεις αδιαφορήσει για το προχωρημένο της ηλικίας του κ. Οτο Ρεχάγκελ.
Προσωπικά θα περίμενα να δοθεί σιγά-σιγά η θέση του στον βοηθό του ωστε να υπάρχει μιά συνέχεια, ανανέωση για το μέλλον. Δεν ειμαι και ποδοσφαιρολάγνος, προπονητολόγος, και εχω παίξει ερασιτεχνικά ποδόσφαιρο μόνο σαν τερματοφύλακας. Αρα μόνο σαν απλός φίλαθλος μπορώ να πώ οτι η παραμονή του κ. Ρεχάγκελ μοιάζει φυσιολογική, ωστόσο περιμένω να δω την ανανέωση κάποια σωστή χρονική στιγμή.
Εαν η Εθνική Ομάδα τα πάει καλά στο Euro2008 τότε διακιώνεται αυτη η επιλογή.
Αν όχι, δεν εχω ιδέα, δεν μπορώ να προτείνω κάποιο όνομα που μοιραία θα συγκριθεί με τις επιτυχίες του κ. Ρεχάγκελ.
Σίγουρα απο τώρα θα πρέπει να ετοιμάζεται η επόμενη μέρα. Η φουρνιά του Euro2004 που θριάμβευσε στην Πορτογαλία και μας έκανε να παραμιλάμε, έχει κάνει τον κύκλο της.
Ιδέα δεν έχω αν οι ίδιοι θα μπορούν να σταθούν με αξιοπρέπεια και στο Μουντιάλ.
Ελπίζω ναι. Αλλα και πάλι, η επόμεν του Μουντιάλ ημέρα θα απαιτήσει ανανέωση.
Μεχρι τότε εύχομαι υγεία και δύναμη στον κ.Ρεχάγκελ και στους παίκτες του, και εμείς θα είμαστε κοντά στην Εθνική Ομάδα χωρίς οπαδισμούς αλλα με αγάπη.

Πελάτες μου...

Καλά είναι λούζερ ο Σάντος αλλά και γενικά
σαν χώρα οι καημένοι και προσφιλείς Λουζιτανοί
κάτι παθαίνουν όταν βλέπουν τα γαλανόλευκα!
Απο το 1996 έχουν να κερδίσουν!
Και χθες με δυο υπέροχα φάουλ τους καθάρισε ο Καραγκούνης!