Η σελίδα βρίσκεται υπό κατασκευή για νέο ξεκίνημα !!!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα EURO 2004. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα EURO 2004. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 29 Αυγούστου 2008

Πληρώνουμε τα δωράκια του 2004;


Μπορεί απ' τις εκπομπές μας στα τέλη του Μάη του 2004 να είχαμε πει ότι δε θα δούμε το το τότε Euro μιας και δε μας ικανοποιούσε το επίπεδο των Εθνικών ομάδων που συμμετείχαν τότε στη Πορτογαλία πλην της τότε Τσεχίας του ΚαρλΜπρύκνερ και της τότε Ρωσίας του Όλεγκ Ρομάντσεφ και γι' αυτό όπως επίσης είχαμε πει, "δε θα μας κάνει καμία εντύπωση να δούμε να το παίρνει και η Εθνική μας", όπερ και εγέννετο.
Όμως τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς είχαμε πει επίσης πως αυτό το Euro θα το ξεπληρώνουν για πολλά χρόνια οι Ελληνικές ομάδες στα Ευρωπαϊκά "σαλόνια" κάνοντας μια καλή πορεία κάποιες ομάδες ανά 2-3 χρόνια για να κρατούνται και τα προσχήματα και μετά θα σπάνε τα μούτρα τους με εξιλαστήρια θύματα κάποιους υπαλλήλους μέσα στις ομάδες πχ προπονητές καθαρίστριες κοκ.
Όχι δε μιλάμε για τίποτα στημένα, απλά κοιτάμε και τις συγκυρίες που δεν είναι και οι καλύτερες δυνατές σε επίπεδο διαιτησίας και συνθηκών που θα στέλνουν τις ΠΑΕ που βγαίνουν στην Ευρώπη να παίζουν αγώνες απ' τον Ιούλιο κι όλας φτάνοντας, (αν θα φτάνουν κάθε χρόνο σε ομίλους) "ξεχαρβαλωμένες " από τραυματισμούς, κούραση, ανέτοιμες σε σχεδιασμό και πλάνα, κουρασμένες απ' το προηγούμενο πρωτάθλημα και τη συνεχιζόμενη ροή της νέας προετοιμασίας και αν τύχει κανένα Euro & κανένα Mudial (αν συμμετέχουμε και εκεί) τότε το τραίνο πάει χάθηκε.
Εμάς πραγματικά δε μας σκιάζει το γεγονός, αλλά όλα αυτά τα γράφουμε για εκείνους που μας πλασάρουν συνειδητά τα παραμύθια περί του Ελληνικού ποδοσφαίρου και αθλητισμού, αυτού των μηδενικών υποδομών, των εκατομμυρίων ευρώ, τωνmanager κλπ..Λέμε σε όλους εκείνους τους "ανεξάρτητους δημοσιολόγους", που μας μιλούσαν για κουρσάρους και άλλα τέτοια ανεκδιήγητα, (τα οποία δεν είχαν καμία υπόσταση), πως οπλίζουν το χέρι των φαντασμένων οπαδών της μίας η της άλλης ομάδας εις βάρος των ΔΣ των εκάστοτε ΠΑΕ, επειδή ο σχεδιασμός δεν έγινε με τα δικά τους κριτήρια - συμφέροντα.
Το μόνο που κάνουν όλοι αυτοί είναι να αποκρύπτουν τη πραγματικότητα και το χάλι του Ελληνικού ποδοσφαίρου και αθλητισμού, να συντηρούν συνειδητά το νοσηρό κλίμα της άκρατης εμπορευματοποίησης, των "ιδιωτικών στρατών" και να υποθηκεύουν το μέλλον του Ελληνικού αθλητισμού στα πλαίσια των υποδομών σε στυλ ακαδημιών και όχι μαζικού λαϊκού αθλητισμού. Θέλουν να μετατρέπεται ο αθλητισμός σε πρωταθλητισμός και μάλιστα (Γ) διαλογής, όπου η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα να χρησιμοποιούν τους οπαδούς ως μοχλό πίεσης στους διαγωνισμούς δημοσίων έργων για τους εκάστοτε προέδρους.
Αυτό το κλίμα που καθιερώθηκε νομοτελειακά στο Euro 2004, με το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και την Ολυμπιάδα της Αθήνας που επίσης νομοτελειακά ήταν οι ταφόπλακες στον Ελληνικό Αθλητισμό....


Radio Collectiva

Δευτέρα 23 Ιουνίου 2008

Αφιλόξενο γιά...Ελλάδες το EURO 2008

Παρακολουθώντας τον χθεσινό προημιτελικό Ισπανίας-Ιταλίας συνειδητοποίησα πως η άμυνα δεν είχε την τιμητική της σ αυτή την διοργάνωση.
Και πιό συγκεκριμένα η αμυντική νοοτροπία.
Το ταμπούρωμα βρε παιδί μου πώς το λένε.
Κι αν γιά την Ελλάδα ένα τέτοιο παιχνίδι αποτελεί μονόδρομο, το να βλέπεις την Ιταλία με την δεδομένη ποιότητα ποδοσφαιριστών να αγωνίζεται ακριβώς όπως η Ελλάδα κόντρα στην Σουηδία, σου γεννά θλίψη.
Αλλά και απορία.
Τί γίνεται αδέρφια;
Δεν αγανακτεί άραγε ο ποδοσφαιρικός πλανήτης με αυτό το...κάτι σαν ποδόσφαιρο των Ιταλών;
Δεν κράζει κανείς, δεν σφυρίζει, δεν γιουχάρει;
Γιατί όταν ταμπουρώνεται ο Δέλλας είναι έγκλημα καθοσίωσης, ενώ όταν ταμπουρώνεται ο Ακουϊλάνι είναι μαγκιά και αντικείμενο θαυμασμού;
Γιατί θα μου πείτε πως η Ιταλία παίζει χρόνια αυτό το ποδόσφαιρο και έχει κατακτήσει τίτλους.
Σύμφωνοι, αλλά αυτό δεν έχει σχέση με το ποδοσφαιρικό θέαμα.
Τί με ενδιαφέρει γιά παράδειγμα εμένα τον Ελληνα, τον Γερμανό, τον Σουηδό αν η Ιταλία παίζοντας αντιποδόσφαιρο έχει κατακτήσει τίτλους;
Παναθηναϊκός ή Ολυμπιακός είναι η Ιταλία να μας ενδιαφέρουν μόνο οι τίτλοι;

Ας πει λοιπόν την αλήθεια ο ποδοσφαιρικός πλανήτης.
Αυτό που τον ενόχλησε στο EURO 2004, δεν ήταν το φτωχό ποδοσφαιρικό θέαμα που παρουσίασε η πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Αλλά το γεγονός πως μιά μικρή και άσημη ποδοσφαιρικά χώρα ήρθε απ το πουθενά και κέρδισε μιά διοργάνωση που άλλοι παλεύουν...εκατονταετίες χωρίς να τα καταφέρνουν.
Αυτό πείραξε, αυτό ενόχλησε, γι αυτό μας χλεύασαν σ αυτή την διοργάνωση.
Τώρα μπορούν με την ησυχία τους να "κράξουν" τον Ντοναντόνι.
Οχι γιατί έπαιξε ταμπουρωμένος, αλλά γιατί δεν έφερε αποτέλεσμα το ταμπούρωμα.
Δεν πειράζει.
Τουλάχιστον η άσημη ποδοσφαιρικά Ελλάδα δεν έφτασε καμιά φορά στην προηγούμενη διοργάνωση ούτε καν στην παράταση, όχι στα πέναλτυ.
Γιά άλλους το 0-0 είναι τρόπος ζωής.
Και θαυμάζονται γι αυτό...

Τρίτη 17 Ιουνίου 2008

Η Παρέα Διαλύεται..




Τέλος εποχής για την Εθνική μας ομάδα.
Η πορεία της στο EURO τελειώνει πρόωρα, με τον μεθαυριανό αγώνα να είναι το ρέκβιεμ για αρκετούς παίκτες της.
Οι δύο πρώτοι ήδη ανακοίνωσαν την απόφασή τους να κατέβουν από το..πειρατικό και να πιάσουν στεριά. Εκεί όπου θα πατούν πιο γερά στα πόδια τους και δεν θα κινδυνεύουν να βουλιάξουν από τα συμμαχικά πυρά των εκάστοτε δημοσιογράφων και "ειδικών ποδοσφαίρου".

Η παρέα του δαχτυλιδιού (των πρωταθλητών) σιγά σιγά διαλύεται. Την αποστολή της την έφερε εις πέρας. Πήρε μια πλήρως απαξιωμένη ομάδα και την ανέβασε στην κορυφή της Ευρώπης όπου και την κράτησε για πολλά χρόνια. Ξεκίνησε το δύσκολο έργο της μόνη. Έπαιζε σε άδεια γήπεδα.
Γήπεδα που με τον καιρό γέμισαν.
Γέμισαν από έλληνες φίλαθλους με ότι συνεπάγεται αυτό. Οι φίλαθλοι αυτοί μετέφεραν μαζί με την υποστήριξή του και τα κουσούρια τους. Χαιρόντουσαν και οικειοποιούνταν τις επιτυχίες, αλλά και περίμεναν στην γωνία για να κατακρίνουν, για να γκρινιάξουν και να φωνάξουν σε ενδεχόμενο στραβοπάτημα.

Η παρέα που ανέβασε την Εθνική μας στην κορυφή, ξαφνικά βρέθηκε μπροστά σε ένα αδιέξοδο. Της ζήτησαν να κερδίζει πάντα. Της ζήτησαν να πάρει το διηπειρωτικό για να μην στεναχωρήσει τους μετανάστες. Της ζήτησαν να προκριθεί στο μουντιάλ. Της ζήτησαν να ξανασηκώσει το Ευρωπαικό....

Η παρέα το πάλεψε.
Κατάφερε αρκετά, αλλά και κάποια τα έχασε.
Οι "φίλοι" περίμεναν στην γωνιά για την καρφώσουν.
Ο Ρεχάγκελ γέρασε (λες και ήταν νέος όταν ήρθε)
Ο Χαριστέας είναι άχρηστος (αυτός δεν σκόραρε με Ρωσία, Γαλλία και Πορτογαλία στον τελικό?)
Ο Νικοπολίδης...τροχονόμος.
Ο Σειταρίδης παλτό.
...και πάει λέγοντας

Μέσα στα επόμενα χρόνια λοιπόν θα φύγουν απο την Εθνική οι πρωταθλητές.
Θα φύγει αυτή η φουρνιά των παικτων που ήταν η πρώτη που έφυγε και έπαιξε σε ομάδες του εξωτερικού.
Η ερώτηση που κάνω είναι η εξής: Αν φύγουν όλοι οι 30+ παίκτες της Εθνικής μας, ποιοί θα αναπληρώσουν το κενό;
Ποιοί είναι αυτόι οι παίκτες που παίζουν ή έχουν τα φόντα να παίξουν σε ομάδες αντάξιες αυτών που αγωνίστηκαν οι πρώην πλέον πρωταθλητές Ευρώπης και νην...παλτά;

Φεύγοντας αυτή η φουρνιά των παικτών , θα επιστρέψουμε πάλι στην φυσική μας θέση. Ίσως όχι τόσο χαμηλά, αλλά σίγουρα σε μια θέση που θα απεικονίζει την ποδοσφαιρική μας αξία ως χώρα.

Προσωπικά θα ήθελα να σταματήσουν και άλλοι εκτός απο τον Νικοπολίδη και τον Άντζα. Θα ήθελα να δω το νέο αίμα που μπορεί να φτάσει την Εθνική. Ίσως τότε να εκτιμήσουμε αυτά που μας πρόσφεραν αυτοί που έφυγαν...

Κυριακή 15 Ιουνίου 2008

Οι διαφορές με EURO 2004...


Αυτό που πρέπει να μείνει φίλοι μου είναι ένα....

Ότι πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι, όταν, απλά θα συμμετέχουμε σε τέτοιες διοργανώσεις.... γιατί ποτέ δεν γίναμε... ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΉ, ΒΡΑΖΙΛΙΑ κλπ...δεν έχουμε και δεν είχαμε και ποτέ αυτής της ποιότητας παίχτες .....

Αυτά που είχαμε στο EURO 2004 και φτάσαμε να γίνουμε πρωταθλητές Ευρώπης ήταν......ΤΥΧΗ-ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ(από καλή προετοιμασία και ΓΙΑΤΡΟΥΣ)-ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ.....πράγματα δηλ. που δεν είχαμε στο EURO 2008....ΦΑΝΗΚΕ...

Ας περάσουμε μουντιάλ .... και τότε ΜΑΚΑΡΙ να πάνε όλα καλά και να κάνουμε καλές εμφανίσεις...να έχουμε βέβαια και κάτι από τα παραπάνω ....ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ!!!!

Σάββατο 14 Ιουνίου 2008

Πειρατικό ναυάγισε...


Σαλτζμπουργκ (του ανταποκριτού μας)
Πειρατικό μπρίκι ναυάγησε ανοιχτά του Σάλτζμπουργκ στα γλυκά νερά του ποταμού Salzach, μετά από σύγκρουση με Ρωσική φρεγάτα. Οι πληροφορίες μας μέχρι στιγμής αναφέρουν ότι μόνος διασωθείς από το 23μελές πλήρωμά ήταν ένα μικρό ναυτάκι ονόματι Βασίλης Τοροσίδης. Ο Γερμανός Καπετάνιος και ο Έλληνας βοηθός του αγνοούνται. Ήταν το ίδιο μπρίκι που 4 χρόνια πριν είχε αναστατώσει την Λισαβόνα. Ο Γερμανός καπετάνιος φέρεται καθώς βυθιζόταν το πλοίο να ψέλισε "Αντώνη μας έκαψες!!"...

Κρίμα ...

Πέμπτη 5 Ιουνίου 2008

Τακουνάκι ο Ιμπραήμοβιτς και ο Σουηδός Βερνίκος παθαίνει παράκρουση!

Το EURO πλησιάσει ακάθεκτο και όπως έχω ξαναγράψει ο απίθανος
Κυρ Κώστας θα μας κάνει παρέα με την σοφία και την ευράδειά του στα
παιχνίδια της εθνικής.

Όμως πέρα από τα άλλα προσόντα του Κυρ Κώστα υπάρχει και το ιστορικό
γκάρισμα "ΓΚΟΛ!!! ΓΚΟΛ!!! ΓΚΟΛ!!!" που συνόδευε κάθε τέρμα της εθνικής το 2004.

Με την ευκαιρία του εναρκτήριου αγώνα Ελλάδας - Σουηδίας στις 10 Ιουνίου
θα πούμε λίγα και για τους σπρεχαδόρους της Σουηδικής τηλεόρασης.

Αν νομίζετε ότι οι υπερβόρειοι σπρεχαδόροι της Σουηδικής τηλεόρασης δεν
γκαρίζουν απατάσθε. Στο παρακάτω απόσπασμα ο εν παρακρούσει σπηκεράς επαναφέρεται στην τάξη από τον συνσχολιαστή Ralf Edström, αστέρι της εθνικής Σουηδίας στη δεκαετία του 70.
Αιτία της παράκρουσης; Μα η γκολάρα με τακουνάκι στο γάμα του Ζλάταν
Ιμπραήμοβιτς (Χρυσούλη Αβραμόπουλου) στο ματς Ιταλια -Σουηδία 1-1 στο EURO 2004!

Απολαύστε!



Κλείνοντας να ευχηθώ με την σειρά μου καλή επιτυχία στην εθνική μας ομάδα,
αλλά και στην εθνική Σουηδίας αφού είμαι Σουηδός κατά το ήμισυ.


Ελλάδα και Σουηδία περνάνε με κάτω τα χέρια μιλάμε!