Η σελίδα βρίσκεται υπό κατασκευή για νέο ξεκίνημα !!!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βρασίδας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βρασίδας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2008

Που είναι ο κόσμος; Οεο...

Eχασε η Εθνική και κατι τρεχει στα γύφτικα. Λογικο ειναι με το τσουκου τσουκου μπολ και τους παικτες μικρης αξιας που διαθετει καποτε και να χασει. Δε γινεται να κερδιζεις παντα 3-0 με μιση ευκαιρια, οσο αστρο και να εχει ο εκαστοτε Ρεχαγκελ.
Και ξεσηκωθηκε το συμπαν.
Κλασικό σύμπτωμα του Έλληνα. Οπως μετα το Οθωμανικό από τα τουρκάκια καποιοι ειχαν ξεσηκωθει να φανε τον Νικοπολίδη και τους αλλους παικτες και οι καθε λογής "γνωστες" μιλαγαν για "γκρεμισμα" της εποχης και της νοοτροπίας Ρεχαγκελ. Λιγους μήνες μετα φυσικα είχαν γεμισει το στομα τους με τα κρεμασταρια του Ρεχαγκελ και δεν μπορουσανε να ... σχολιασουνε. Το στοματακι τους ξαναπηγε ροδανι μονο μετα απο την αποτυχία στο Euro. Ελα ρε Ελληναρες, μονιμοι πρωταθλητες ευρώπης. Ειχατε συνηθισει στις παρουσιες στα τελικα και σας χαλασανε οι ήττες...

Ομως δεν θα πω γι' αυτο ,θα μιλησω για το ματς με τους Μολδαβους και τη ... γκρινια λεει των διεθνων που δεν πηγε ο κοσμος στο γήπεδο

ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΙ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ ΡΕ!
Τι τους ταϊζουνε αυτους; Τι τους δινει ο Ρεχαγκελ και φυραινει το μυαλο; Σχεδόν15000 κοσμος σε ενα ματς με τα σούργελα της Μολδαβιας. Μιλαμε για κοσμοσυρροή! Οχι απλα κοσμο, μιλαμε για λαοθάλασσα! Δε νομιζω οι Μολδαβοι να ειχανε ξαναδει τοσο κοσμο ποτέ τους μαζεμένο, ουτε καν σε διαδήλωση στη χώρα τους... Και βγαινει ο Δελλας και ο Κατσουρανης και λενε "ειμαστε πικραμένοι".... Α,και ο Αμαν-Αμαν-πως το βανουνε το γκολ-ατιδης. Ωπα ρε Αμανατιδαρε, και ποιος εισαι εσυ να μαζευτει 80000 κοσμος να σε δει; Ο Ελληνας Κλίνσμαν αμα λαχει; Ο νέος Μπελε; Αντι να κανουνε κωλοτουμπες που μαζεύτηκε τοσος κοσμος, παραπονιουνται κιολας!!!! Αληθεια ρε Αμαν-Αμαν κανα γκολ σε σοβαρο παιγνιδι πότε θα ξαναβάλεις;

Οσο τα μυαλα και τα δικα μας και των ποδοσφαιριστών μας δεν ειναι μεσα στην κεφαλα, τοσο θα πρεπει να ειμαστε ικανοποιημένοι με αυτη την Εθνική. Και κατι παραπανω, αφου μια ομαδα χωρις ιδιαιτερο ταλέντο, χωρις παικτες και χωρίς ουσία και δυνατότητες κατάφερε (και ελέω Ρεχάγκελ) να ανεβει εστω και σαν κομήτης, στην κορυφή της Ευρώπης.

Διαφωνω στο οτι ο ομιλος παραμενει ανοικτος. Ακομα και για μια περιορισμενων δυνατοτητων ομαδα οπως ειναι η Εθνική Ελλαδας ο ομιλος ειναι "τελειωμενος". Αν νικησεις το Ισραηλ εδώ, και καθαρισεις τα "μικρα" ματσάκια (Μολδαβολουξεμβούργιους) είσαι στο Μουντιαλ. Αν δεν το καταφερουμε και αυτο , ε, τι να κανουμε, τι ειχαμε τι χάσαμε. Επιστροφή στη μιζέρια προ-2004.

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2008

Ελα μωρε , ποιο Λουξεμβούργο τώρα...

Που ειναι ρε παιδια ολοι οι "εγκριτοι" που εθαβαν τον Ρεχαγκελ και την Εθνική γιατι "δεν επαιξε μπαλα" με το Λουξεμβούργο; Που εισαστε ρε δημοσιογραφαρες που κραζατε την ομαδα που δεν μπορει να προσφερει θέαμα με τους άμπαλους;
Οι άμπαλοι κάνανε ενα καθαροτατο κλύσμα κούκου στους Ελβετους που ακόμα ψαχνουνε να δουνε αν φταιει η μπύρα που τσουζει ο αποτετοιος τους. Ενταξει , φυσικα προσφεραν και ... θέαμα. Ενω η Εθνική πέρασε με 3-0 χωρις να παιξει μπαλα... Οπως φαινεται λοιπον δεν εχει να κανει το όνομα ή το "ειδικο βαρος" του αντιπαλου. Μαζι με την οποια τύχη πρεπει να εχεις και νοοτροπια νικητή. Και προπονητη στον παγκο φυσικα.

Οχι λιγοι αυτοι που μιλαγαν για την παραδοσιακη "τυχη" του Ρεχαγκελ οταν εγινε η κλήρωση... Αν δεν κανω λαθος την ίδια "τυχη" ειχαν και οι Ελβετοι ετσι δεν ειναι; Που ειναι τωρα τα παλικαρια με τα ρολογια;

Αλλωστε στο ποδοσφαιρο δεν αρκει η τυχη. Οσοι λενε οτι με μια καλη κληρωση πας καλα, ας συμβουλευτουνε τους Ολυμπιακους και τους Αεκτζηδες που στην Ευρώπη ειχανε κληρωση-λουκούμι. Ακομα και τους πρασινους που βογγήξανε να αποκλεισουνε το ... μεγαθήριο Σπάρτα Κατι... Αλλα και ενα σωρο παλιοτερα παραδειγματα ολων των ... οπαδικων αποχρώσεων. Η εθνική αγαπητοι ΠΑΙΖΕΙ ΜΠΑΛΑ. Παιζει τη μπαλα που χρειαζεται για να νικησει και αρχης γενομένης απο τα προκριματικα του Euro 2004 (δηλαδή εδώ και 5 σχεδον χρονια) παρουσιάζει αξιοσημείωτη σταθεροτητα.

Δηλαδή λιγοτερο τυχεροί ηταν οι Ιταλοι; Επικεφαλης ομίλου και αυτοι και εμεις, λογικο να πεσουμε με λιγοτερο καλες ομάδες. Ομως απο το να κληρωθεις, μεχρι να κερδισεις ειναι μεγαλη ιστορια. Για ρωτηστε και τους μακαροναδες τι αιμα φτυσανε να περασουνε απο την Κύπρο...

Μπραβο στην Εθνική ομάδα για τη νίκη και ευχομαι καλη συνεχεια...


Κοιτα να δεις που δεν δινω δεκαρα για την εθνική και ολο γι' αυτη γραφω....

Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2008

Αυτή η στάνη, αυτό το τυρί βγαζει

Aκουω πολλα και διαφορα για την εθνική.
Να ξεκαθαρισω πως ανήκω σε αυτους που δε με συγκινουν οι εθνικες ομαδες. Ποτε δεν θεώρησα (και το εγραψα και κατα τη διαρκεια του Euro) οτι ειναι "εθνικη υποθεση" ενα ... παιγνίδι. Και φυσικά ποτε δεν θα το θεωρησω. Φυσικα και χαιρομαι στις επιτυχιες της αλλα οπως θα χαιρομουνα μια βόλτα για καφέ ή ενα ποτο με καλη παρέα. Η εθνική δεν μπορει να μου γινει καψουρα σαν την ομάδα, απλούστατα επειδή η ομάδα ειναι μία πως να το κανουμε. Και η Εθνική ειναι και αυτη μια ομαδα. Αρα περναει σε δεύτερη μοίρα.

Τα "πατριωτικά" και τις "εθνικές υπερηφάνιες" τα αφήνω για οσους τα ... χρειάζονται, εμένα να μου λειπουνε.

Όμως μεχρι την γενική απαξίωση του Ρεχάγκελ και της εθνικής παραπαει. "Ξεφτιλα", "δεν παιζει μπαλα" δεν, δεν , δεν...
Για καθηστε ρε μάγκες. Το κερδιζατε και πριν μια δεκαετια ευκολα το Λουξεμβουργο; Τις Μάλτες; Τις Σλοβενίες; Μπα, δε νομίζω... Δηλαδη θα σας χαλαγε η ομαδα σας να επαιρνε το Τσαμπιονς Λιγκ και ας επαιζε σκατομπαλα; Παλι δε νομίζω. Οσο για τους παικτες που παιρνει... Ε, τι να κανουμε τώρα...
Πλιατσικας, Νινης, Μακος κι ο δικος μας Γιαννης Παπαδοπουλος ηταν η μεσαια γραμμη της Εθνικης Νεων που επαιξε τελικο Ευρωπης περσι! Γιατι τετοια απαξιωση?

Και τα αναπληρωματικα χαφ της Εθνικης μας τα ειδατε ποιοι ειναι? Τζιωλης, Πατσατζογλου και Πλιατσικας! Αυτοι ειναι οι χαφ που παραγει το ερμο ελληνικο ποδοσφαιρο και με τετοιους ζηταμε απο τον Ρεχαγγελ να προσφερει και θεαμα και να φερει και διακρισεις.

Τη πρωτη αγωνιστικη της Σουπα-Λιγκας οι ξενοι που επαιξαν ηταν περισσοτεροι απο τους Ελληνες, αν μαλιστα μετρησουμε μονο τις αρχικες 11αδες θα μας πιασει απελπισια. Ενω ο μοναδικος Ελληνας που σκοραρε ηταν ο Καραγκουνης με το κωλοφαρδο γκολ στο 93'.

Αυτη η στανη αυτο το τυρι βγαζει. Οσοι δεν το βλεπουν...

Δευτέρα 25 Αυγούστου 2008

Επιστροφή και Ολυμπιακό πνεύμα

Καλως σας ξαναβρισκω.
Επιστρεφω απο δουλεια και διακοπες μαζι (διεστραμμενα πραγματα) αλλα η Κρητη ηταν πανέμορφη έστω και για λίγο.

Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό (μιας και ειναι φρέσκο) ειναι σχολια που ακουω για τους Ολυμπιακούς αγώνες. Δηλαδή τα κλασσικά εν Ελλάδι για ντόπες και δε συμμαζεύεται. Πολλά έχω να πω επ' αυτού αλλά ίσως σε ένα επόμενο άρθρο όταν συμμαζέψω λίγο τα κομμάτια μου και ξαναμπώ σε ρυθμούς ... κανονικούς.

Για την ώρα δυο μονο παρατηρησουλες.
Οσοι μιλανε για Ολυμπιακα πνευματα και αηδίες και κανουν τους απηυδισμένους με "το θεμα του ντοπινγκ" και αλλα φαιδρα, ας διαβασουν πως εκαναν Ολυμπιακους οι αρχαιοι Έλληνες και ποσα σκανδαλα ,μέχρι και δολοφονίες, είχαν να επιδείξουν. Απο καταβολής ανθρώπου όπου μπαίνει μέσα το κέρδος, μπαίνει και η διαφθορά. Και οι Ολυμπιακοί δεν αποτελουσαν ποτέ εξαίρεση. Αφήστε το ντοπινγκ ελεύθερο σε ολους επιτέλους και ας αποφασίσουν οι ίδιοι οι αθλητές αν θα πεθανουν ή όχι, και οι υπόλοιποι απλά απολαύστε το θέαμα! Δεν παρατάμε λεω κι εγώ τις υποκρισίες...

Το δεύτερο το είπε καποιος γνωστος και μου άρεσε...
Εγω νομιζω οτι ηταν καλοι αγωνες και τα περισσοτερα αγωνισματα ειχαν ενδιαφερον. Πχ το τουρνουα του ποδοσφαιρου ηταν σκαλες ανωτερο απο αυτο των ολυμπιακων της Αθηνας, που σπρωχναν με τα χιλια την Ελλαδα οι διαιτηταρες κι αυτη μαζευε 3αρες αβερτα. Κι ειχαμε ως μοναδικη ατραξιον την εθνικη του...Ιρακ.

Στο μπασκετ παλι ειδαμε τρομερες ματσαρες που δεν ειχαμε δει στην Αθηνα. Η κολυμβηση ηταν συναρπαστικη, στο στιβο ειχαμε πολλες μαχες, αυτα που ηταν καπως βαρετα ηταν καποια σπορ χαμηλης ακροαματικοτητας στα οποια σαρωναν οι Κινεζοι χωρις αντιπαλο.

Οργανωτικα νομιζω οτι δεν υπηρξε καποιο προβλημα, γενικα ηταν καλοι αγωνες. Βεβαια "το ωραιο, το μεγαλο και το αληθινο" τα'στειλαν για χεσιμο οι αθανατοι, αλλα αυτο συμβαινει απο το 1984 κι εκτοτε σε ολες τις διοργανωσεις ολυμπιακων αγωνων μη εξαιρουμενης κι αυτης των Αθηνων. Μη ξεχασω να εξαρω τη συμπεριφορα των κινεζων φιλαθλων που ηταν αψογη και χειροκροτησαν ολους τους αγωνιζομενους, οι συγκρισεις με τους ελληνες προκαλουν θλιψη δυστυχως.

Και παλι καλως σας βρισκω
Βρασιδας.

Τρίτη 3 Ιουνίου 2008

Αθλητικό καλοκαίρι και ηρωϊκοί Μάο Μάο

Οι μέρες λιγοστεψανε. Και παλι η εθνική βαδίζει προς το Euro με γκρίνια βασει των αποτελεσματων στα φιλικά. Και την προηγούμενη φορά ρόμπα είχαμε γίνει στα φιλικά αλλα δες τι έγινε στο τέλος... Μακάρι να σταθούν και πάλι αξιοπρεπώς τα παιδια. Για μένα η πρόκριση στους 8 θα θεωρείται πολύ μεγάλη επιτυχία για την Εθνική ομάδα. Φυσικά όσοι δεν μπορέσουν να παρακολουθήσουν από κοντά τους αγώνες της θα καρφωθούμε με την πατροπαράδοτη πίτσα-μπύρα στις τηλεοράσεις , έτσι να ζωντανέψει λίγο και το καλοκαίρι ρε παιδί μου...

Δεν κρύβω ότι δεν ειμαι οπαδος της εθνικής. Τα περί "ηρωϊσμών" και "διαφήμισης της Ελλαδας στο εξωτερικό" παντα με έκαναν να γελάω. Αλλοι ειναι οι ήρωες, και η Ελλαδα χρειάζεται διαφήμιση σε άλλους τομείς, τέχνης και πνεύματος που έχει μείνει χιλιετηρίδες πίσω. Το ποδόσφαιρο είναι απλα ενα παιγνίδι. Κρίμα που δεν το καταλαβαίνουμε αυτό... Και οι ποδοσφαιριστές καλοπληρωμένα παιδάκια.

Οπως και να έχει για να μην αποκλίνω απο το γενικό κλίμα, ας θυμηθούμε τις ... ηρωϊκες στιγμές των...προγόνων μας...
Και να θυμίσω και τις στιγμές που ανακαλύψαμε πως ειναι να εισαι...φίλαθλος. Γιατι η επόμενη παράγραφος μπορούσε να λέγεται "επιστροφή στις ρίζες" (ή στις σπηλιές μας)




Μετά τα ... "ηρωϊκά" θελω να αναφερθώ στους τελικούς του μπάσκετ. Ολα καλά κι όλα ωραία αλλά πειράζει που ξερασα ασύστολα στα ελάχιστα πεντάλεπτα που κατάφερα να δω και στα τέσσερα παιγνίδια; Ο λόγος για όποιον δε κατάλαβε η παρουσία των πράσινων και κόκκινων Μάο Μάο στις εξέδρες... Φτου σας! Δεν επεκτείνομαι γιατι το μπλογκ δεν ειναι δικό μου, αλλά έχω πολλά να πω , και εχω και το μέρος και τον τρόπο να τα πω. Αίσχος.

Ουδεν σχολιον παραπέρα... Καλά να περνάτε.

Δευτέρα 19 Μαΐου 2008

Και σκόρπιες και σκέψεις

Κατ' αρχην καλο κουραγιο στον δημιουργο του μπλογκ στην προσπαθεια του να το "ομορφύνει" και να το κανει ακομα πιο αξιοπροσεκτο και αξιολογο οπτικα.

Συγχαρητηρια στην ομαδα μου τον Ολυμπιακο για την κατακτηση του Κυπέλλου και του νταμπλ, συγχαρητηρια στον Άρη για την μεγαλη προσπαθεια που καταβαλλει τα τελευταια χρονια. Το ελληνικό πρωταθληματακι (αυτο το δύσμοιρο και τρισάθλιο) έχει ανάγκη από μια δυνατή Θεσσαλονίκη και μια δυνατή επαρχία... Αμήν.

Η Εθνική Ελλαδας ξεκιναει τις προσπάθειές της στο Ευρωπαϊκό και ελπιζουμε για το καλύτερο. Αλλα τα θαύματα μια φορα γίνονται. Αλλωστε οι αντίπαλοι ξέρουν πια τι έχουν να αντιμετωπίσουν.

Αμέσως μετα ξεκινάει ο ευρωπαϊκος γολγοθάς για τις Ελληνικές ομάδες. Την αμελητέα ποσότητα της Ευρώπης τόσο ποιοτικά ,όσο και "ποσοτικά" και σε θέμα χρημάτων, αίγλης, θέσης, κατάστασης. Μπορεί η εθνική να ειναι ακόμα πρωταθλήτρια Ευρώπης , οι Ελληνικές ομάδες όμως ειναι πρωταθλήτριες κακομοιριάς στην Ευρώπη κι έτσι θα παραμείνουν, ανεξάρτητα από την πορεία της Εθνικής.

Στο διάστημα πριν τον τελικό του Κυπέλλου οι απόψεις και τα δημοσιεύματα που διάβαζα λίγο διέφεραν από την κατάσταση λίγο πριν την έναρξη εμφυλίου πολέμου. Να ....μας χαιρόμαστε.

Ε,και μετα παλι στα ίδια. Ξεκινάει το πρωτάθλημα και θα χωθούμε στον οπαδισμό και την καφρίλα μας ο καθένας.

Γι' αυτο φιλαρακια μου, καλες διακοπές και καλό καλοκαίρι. Εστω και απο νωρίς. Εστω και αν μένει η "όαση" του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ για να σκεφτουμε παλι "μπαλα". Ξεκουραση , ηρεμία και ... αναδιοργάνωση για τον νέο "πολεμο" του χρόνου. Μεχρι να αποφασίσουμε οτι προτιμάμε να βλέπουμε μπάλα και το ... γνωστοποιήσουμε και αυτό στις διοικήσεις των ομάδων....


Υ.Γ. 1 Ο Σεγκούρα είναι σεμνός και αξιόλογος ανθρωπος. Αλλα ειναι ανίκανος προπονητης. Ποσο δύσκολο για τον καθε δημοσιοκάφρο είναι να το παραδεχτει αυτό; Αλλα βλέπεις οι πρόεδροι πληρώνουνε καλά... Και δεν εννοώ μόνο τον Κόκκαλη αφου το όνομα "Σεγκούρα" είναι απλά ενδεικτικό...

Υ.Γ. 2 Προς τους φίλους (και μη) γαύρους. Και αν φύγει ο Λουα Λουα και έρθει ο Μπάμπης Ταραμάς να δείτε που καποιοι θα μας πεισουνε οτι ο πρόεδρος έκανε πάλι τζακ ποτ. Αλλα δεν φταινε οι κάποιοι ούτε ο πρόεδρος. Εμεις φταιμε.

Υ.Γ. 3 Προς τους φίλους (και μη) των υπολοίπων "θρησκειών/ομάδων/τοποθετήσεων". Χαλαρώστε, μας ξαναβρίζετε (και σας ξαναβρίζουμε) του χρόνου... Λιγες διακοπές ΗΜΑΡΤΟΝ....


Καλό καλοκαίρι... (με βάρεσε η σημερινή ζέστη στο κεφάλι)

Δευτέρα 12 Μαΐου 2008

Σκηνές από ένα παράλληλο σύμπαν

Η Premier League κρίθηκε την τελευταια αγωνιστική , με τον Φρανκ Λαμπαρντ να δηλωνει οτι η ομαδα της Μαντσεστερ ήταν "φανταστική". Δεν εχω να πω τιποτα αλλο, εκλεισα.

Εδω λοιπον μπαινουμε στον χώρο της επιστημονικης φαντασιας για τους "ολα γνωριζοντες" και "πανταχου παρόντες" Ελληναρες που εάν ακουσουν ποδοσφαιριστη της ομαδας τους να το λεει αυτο για αλλους , αφου τον λυντσάρουν δημόσια θα πουλησουν μέσω ίντερνετ τα κομματια του να κονομήσουν. Ας το παρακαμψουμε...

Η μικρή Σιένα παρατεινει την αγωνία στο (υποβαθμισμένο εσχάτως και λογω σκανδάλων, αλλά εκει τουλαχιστον την πλήρωσε και κάποιος) Καμπιονάτο , "παγώνοντας" την Ιντερ με το 2-2 και στελνοντας τον τιτλο στην ... παράταση της τελευταίας αγωνιστικής. Η Ρομα καραδοκει, και οι δύο όμως παιζουν εκτος με ομάδες που παλεύουν για την παραμονή.Ωραιο σενάριο για παρακολούθηση.

Φυσικά οι γείτονες Ιταλοι δεν προκειται να εχουν το φλεγμα του Αγγλου Λαμπάρντ για να δηλωσουν κατι παρόμοιο, αλλά και πάλι δεν τίθεται σύγκριση. Με το Ελλαδισταν εννοώ. Και δεν εχω κατα νου τις ομαδούλες μας αλλά τη νοοτροπία μας. Οταν καποτε (ποτέ δηλαδη) καταλάβουμε ότι το πρόβλημα δεν ειναι στις παράγκες αλλά στα μυαλά μας ίσως (ίσως αλλα λέμε τώρα) να καταφέρουμε να δούμε όχι μόνο μπάλα αλλά και ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ. Αθλητικό πνεύμα, άμιλλα, ομορφες σκηνές. Γιατι όσες εχουμε δει ως τωρα σκηνοθετημένες ήτανε.

Ο Λαμπάρντ λοιπον δήλωσε ότι η Γιουνάιτεντ (που ουσιαστικα κερδισε, ή άνοιξε το δρομο προς την νίκη αν θέλετε με ένα πεναλτι καθαρό , που στην Ελλαδα ομως θα ειχε βαφτιστει με ένα σωρό ονόματα,ανάλογα με την οπαδική τοποθετηση του καθενός) ήταν φανταστική και δίκαια πήρε τον τίτλο. Μιλάμε για πολλα κιλα μ@@κα ε; Τι λεει ρε το ανθρωπάριο; Αντι να σεβαστει τη μεγάλη ιστορία του συλλογου μπλα μπλα, που τη βαρια φανελα του μπλα μπλα, τον υπέροχο κόσμο του μπλα μπλα... καθεται και λεει τετοια πραγματα. Αλήθεια τον βριζουνε τωρα τον Λαμπάρντ οι "χουλιγκάνοι" Εγγλέζοι; Ποσο μαλιστα που η Τσελσι έμεινε στο 1-1 με την Μπόλτον και εχασε τον τιτλο. Ετοιμαζονται αντιποινα κατα της Μπολτον του χρονου; Μπα δε νομιζω... Ετοιμαζονται λαϊκα δικαστηρια στην Τσελσι; Μπα... Μονο χειροκροτημα... Ρε τους ξενέρωτους, τι ξερουνε απο μπαλα; (εκτος του γεγονοτος οτι ειχαν 3/4 ομαδες στα ημιτελικα του Τσαμπιονς Λιγκ και εχουν και αμιγως αγγλικο τελικό). Εδω ειναι Ελλαδα ρεεεεεε... εμεις ξερουμε.
Κατα τα άλλα την ίδια αγωνιστική η Μπέρμπιγχαμ μαθαίνοντας οτι εχει πεσει και μαθηματικά έπαιξε μεγαλη μπαλα και κερδισε 4-1 την Μπλάκμπερν δινοντας μια τελευταια παρασταση για τους φιλους τους και δειχνοντας ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ στο αθλημα. Κατι που δεν θα αποκτησουμε ΠΟΤΕ εδω. Εδω ειναι η χωρα των βαρύγδουπων "θυμωμενων" δηλώσεων.
Δε μου αρεσει το αγγλικο ποδοσφαιρο. Ομως δεν μπορω παρα να βγαλω το καπέλο στον ψυχισμό αυτών των ανθρώπων που ξέρουν ποτε να μάχονται και πότε να συμφιλιώνονται. Οσα "άσχημα" και αν εχει καταγραψει η ιστορία τους, ο ψυχισμος τους και η αντιμετώπιση της κάθε στιγμής της ζωής τους ειδικά σε ότι αφορά αναμετρήσεις (αθλητικές και μη) ειναι απαράμιλλος.

Κατα τα άλλα απολύτως τίποτα.

Δευτέρα 5 Μαΐου 2008

Eυρώπη;

Η Ζενιτ και η Ρέιντζερς περασαν στον τελικό του Κυπελλου ΟΥΕΦΑ. Ενος "υποβαθμισμενου" απο εμας τους Έλληνες θεσμου (λες και εχουμε πήξει στις διακρίσεις σε αυτο το Θεσμο...). Και ενταξει η Ρέϊντζερς επωφελήθηκε του "πεθαμένου" εδώ και καιρό Κριστιάν Βιέρι (και δε μιλαω μονο για το χαμένο πέναλτι, αφού απώλεσε και άλλες ευκαιρίες που θα έδιναν την πρόκριση στην ομάδα του), αλλα η Ζενιτ ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Δείχνοντας οτι μια ομάδα η οποία δημιουργείται με πολλά λεφτά, πρέπει να αποβάλλει και την όποια πίεση ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ για να τα καταφέρει. Και τα καταφερε μια χαρα. Διέλυσε τους υπερόπτες Γερμανους της Μπάγιερν (θα το "κουβαλανε" σίγουρα πολύ καιρο οι Γερμανοί αυτό, περισσότερο και απο το θρυλικό 1-2 απο τη Μάντσεστερ) και ειναι στον τελικό και μαλιστα με τη σφραγίδα του φαβορί για πολλούς.
Απο την άλλη η Ρέιντζερς... Μια ομάδα που δεν θα πρέπει να την υποτιμάμε γιατι εχει δείξει φέτος οτι ειναι ειδική στο να "καταστρέφει" την κάθε ομορφια που υπάρχει στο άθλημα αλλα παρ' ολα αυτά να ... περνάει. Για μενα, σε αντιθεση με πολλους που δεν "γουσταρουνε" ειναι ενας ελκυστικος τελικος...
Αντιθέτως ως γενικά "μη λατρης" του αγγλικου ποδοσφαίρου δύσκολα θα χαραμίσω ώρα περισσότερη του εικοσάλεπτου αν οι λατρευτοί μας εγγλέζοι αρχίσουν να βιάζουν τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ...

Αυτα. Και ο λογος που δεν γραφω και δυσκολα θα κατσω να γραψω καποιο αρθρο για την Ελληνικη πραγματικοτητα δεν ειναι αλλος παρα ο κλασσικος. Δε γουσταρω καυγάδες στην ηλικία μου και εχω φαει ήδη αρκετούς στη μάπα για ποδοσφαιρικά θέματα με Έλληνες "ειδήμονες" που επειδη καποτε κάθησαν ή γράφτηκαν κάπου ξαφνικά τα έμαθαν όλα. Και φυσικά δε γουστάρω με τίποτα τον τροπο με τον οποίο γίνεται η αθλητική αντιπαράθεση εν Ελλάδι.

Σημερα επαιζε η ΑΕΚ με τον Ολυμπιακο για τα προημιτελικα του μπάσκετ. Καλα μπασκετικος δεν υπήρξα ποτέ μου αλλα μη εχοντας τι να κανω (ο μονος τροπος να δω μπασκετ) εκατσα να δω... Και μου εμεινε μια εικονα και μονο. Η εικονα ενος ανθρώπου 50 χρονων να φωναζει προς τον Γιαννάκη "αλήτη". Εκλεισα την τηλεοραση και πηγα να κανω κατι πιο εποικοδομητικό όπως να χέσω πχ.

Και για να εξηγούμαι. Το ίδιο ακριβως λεω οταν ενας καφρος ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ χρωματος αντιδρά έτσι απέναντι σε ενα , εν ολίγοις "εθνικό σύμβολο" του αθλητισμού μας.

Την καλησπέρα μου και τις καθυστερημένες ευχές μου σε όλους.

Κυριακή 13 Απριλίου 2008

Πρωταθλημα - θρίλερ

- Που 'σαι μάστορα... Πιασε δυο κιλα αγωνία και μισό ανατροπές βαθμολογίας και κοψτες φέτες ψιλές, και τυλιξέ τα θα τα πάρω μαζί μου σπίτι.... Αμασητα θα τα φανε τα παιδια! Ναι ρε σου λεω, μεχρι και ξυλο θα παιξουνε!

Και το ελληνικο ποδοσφαιρο προς τη δοξα τραβά. (γελια κονσερβα εδω παρακαλω και σε ριπλεϊ το Euro στα χέρια οποιου θέλετε)


(οποιο ονομα και να βαλετε μια χαρα θα ταιριαζει)


Κατα τα αλλα θα εχουμε να λεμε οτι το φετινο πρωταθλημα ειχε αγωνια, ανεδειξε ομαδες (Αρη, Αστερα Τριπολης για παραδειγμα αλλα και αλλες) και διαφορα αλλα φαιδρα. Και κανεις δεν θα δει οτι ολο αυτο το πανηγυρακι στηριχθηκε στην πληρη ανυπαρξια των μεγαλων του κεντρου. Χωρις λεφτα και επενδύσεις κύριοι το μονο που θα αλλαζει ειναι το ονομα της ομαδας που θα αποκλειεται στην ευρώπη. Καληνύχτα σας.

Τετάρτη 9 Απριλίου 2008

Να το στησουμε;

Ειναι η ωρα των στημένων. Οποιος παρει το πρωταθλημα θα το παρει στηνοντας τα παιγνιδια. Και ο αλλος θα διαμαρτυρεται για την ασπιλη και αγνη του προσπαθεια που πηγε χαμενη. Δολοπλόκοι εναντιων κλαψομ@@δων και οποιος αντέξει. Το τι χρωμα θα εχει ο καθενας απο αυτους θα το δειξει η τελικη βαθμολογία.

Το πρωτο μου πρωταθλημα στην Ελλάδα το παρακολουθησα (ξέροντας τι βλεπω και τι παιζουν αυτα τα παιδια με τις χρωματιστες φανελες) το 1980. Απο τοτε μπολιαστηκα με την κλασικη Ελληνικουρα περι θριαμβων, ηρώων (της οικειας φανελας φυσικα) , προδοτών , τσεκουράδων, πουλημένων (οι αντίπαλοι) και με την εξαίσια Ελληνική αντίληψη που κατατάσσει το ποδόσφαιρό μας στα καλύτερα του πλανήτη (αν εξαιρέσεις ολα τα άλλα πρωταθλήματα του κόσμου) στον τομέα του ποδοσφαίρου και του θεάματος. Την αντίληψη που λεει "αν το παρουμε εμεις εχουμε παικτες παλικάρια, αν το παρουν οι άλλοι τον "παιρνουν" οι πουλημένοι που έδωσαν τα ματς στον "κακο αντίπαλο". Και με τις υγειές μας.

Φυσικα και το ξερω βρε σεις. Ολα στημενα ειναι. Η παράγκα του Μανούσκου, έδωσε τη σκυτάλη στην παράγκα του Ασπρογέρακα που έδωσε τη σκυτάλη στην παράγκα του Νικολαϊδη που έδωσε τη σκυτάλη στην παράγκα του Ανδριανόπουλου, που έδωσε τη σκυτάλη στην παράγκα του Μπάρλου, πήρε σειρά η παράγκα του Βαρδινογιάννη που έδωσε τη θεση της στην παράγκα του Μελισσανίδη, και αυτη στην παράγκα του Κόκκαλη που θα δώσει τη θεση της στην παράγκα του .... Σπανού, ποιος ξέρει;

Κατα τα αλλα ολοι κοπτόμεθα για καλύτερο ποδόσφαιρο... Ειδα σημερα Λιβερπουλ-Αρσεναλ και μου κοπηκε η όποια ιδέα είχα. Αφηστε το καλύτερα, αν θελετε να βλεπετε καλή μπαλα η λύση ειναι απλη. Πρωτον κοβετε το γήπεδο. Δεύτερον αγοραστε ΝΟΒΑ (λες να πουνε οτι κανω γκριζα διαφήμιση;;;;; ) ή μεταναστεύστε.

Υ.Γ. Το μονο σοβαρο που εχω να πω ειναι οτι αν μια "παρεα" δεν μπορει να ξεπερασει τον οπαδικο ΓΥΦΤΙΣΜΟ που επικρατει και με τον οποιο μας μαθανε να ζουμε και να αναπνεουμε τοτε τι ελπιδες εχουν ολοι οι υπολοιποι ελληνες; Στημενο ειπατε; Μαλιστα. ΕΣΕΙΣ ομως το παραγγειλατε. Αφου το θελετε στημενο, θα ειναι στημενο. Αν το θελατε "αγωνιωδες" θα ηταν ετσι. Αν το θελατε θεαματικο θα ηταν θεαματικο. Οτι ζητατε παιρνετε.

Τετάρτη 2 Απριλίου 2008

Αφορισμοί , παρόν και μέλλον


Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με έναν αφορισμό. Eάν ο Ολυμπιακός κατορθώσει να φτάσει στο φάιναλ φορ, το πέμπτο της ιστορίας του, θα πρόκειται για την πλέον επική πρόκριση. Το 1994 και το 1995 ξεκίνησε με πλεονέκτημα έδρας και μάλιστα αγκομάχησε μέχρι τελικής πτώσεως των αντιπάλων του. Το 1999 είχε πάλι σύμμαχο τον «έκτο παίκτη» του, αυτόν που είθισται να αποδεικνύεται ακρογωνιαίος λίθος σε τέτοιους αγώνες. Μόνο μία φορά κέρδισε το εισιτήριο σε εχθρικά γήπεδα -το 1997, τη χρονιά του τίτλου, δηλαδή, όταν έβγαλε τρία «διπλά» στα πλέι οφ, ένα επί του και τότε πρωταθλητή Ευρώπης, Παναθηναϊκού, και δύο επί της Παρτίζαν.

Φέτος, όμως, η αφετηρία του Ολυμπιακού ήταν το μηδέν, αν όχι χαμηλότερα. Το τριπλό «θαύμα» των τελευταίων εβδομάδων (Τελ Αβίβ, Κάουνας, Μόσχα) χτίστηκε πάνω στην τσουρουφλισμένη γη που άφησε πίσω του ο Πίνι Γκέρσον. Επί των ημερών του Ισραηλινού, οι «κόκκινοι» είχαν πετύχει μόνο μία ευρωπαϊκή νίκη μακριά από το Φάληρο, επί της ταλαίπωρης Βίρτους στην Μπολόνια.

Να συζητήσουμε και για τα πλέι οφ της προηγούμενης χρονιάς; Αν μπορείτε εσείς να φέρετε στο μυαλό τις αναμετρήσεις με την Τάου, ευχαρίστως να ανοίξουμε κουβέντα. Στη Βιτόρια αποκλείεται να θυμούνται με ποιον έπαιξαν στα προημιτελικά του 2007. Κάτι σαν τις αναμετρήσεις του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού με την Τσέλσι ένα πράγμα...

Αλλά αρκετά με τα «εάν» και τα «εφόσον». Το ταξίδι προς τη Μαδρίτη είναι ακόμα μακρύ και γεμάτο σκοπέλους.
Η ΤΣΣΚΑ είναι ικανή να ισοπεδώσει οποιονδήποτε, οπουδήποτε, υπό οιεσδήποτε συνθήκες. Την είδα να «συντρίβει» την Τάου στην Ισπανία χωρίς τους Παπαλουκά, Σμόντις, Σισκάουσκας, Ζεβροσένκο (και φυσικά Χριάπα, Φαν ντεν Σπίγκελ). Την είδα να ορθώνει ανάστημα στον Παναθηναϊκό, στον περσινό τελικό, μπροστά σε 20.000 αφιονισμένους Ελληνες. Την είδα να σηκώνει τρόπαιο στην Πράγα και να επευφημείται από 10 χιλιάδες Ισραηλινούς. Τυχαία νομίζετε ότι έφτασε σε 5 συνεχή φάιναλ φορ;

Γι' αυτο καλες οι θριαμβολογιες, ιδιως για τον Ολυμπιακο που πριν ενάμισι μήνα ήταν περιοδεύων θίασος, αλλα χρειάζεται μυαλό και λογική. Πάνω απ' όλα γιατι ως χώρα στο μπάσκετ έχουμε να επιδείξουμε διακρίσεις που στο ποδόσφαιρο δεν θα έρθουν ποτέ. Οπως και να το κάνουμε , το μπάσκετ, όσο κι αν δεν αρέσει σε κάποιους σαν άθλημα (και σε μένα το ομολογώ), έχει προσφέρει τα μέγιστα στον Ελληνικό αθλητισμο και τη διάκριση της χώρας μας στο εξωτερικό. Τοσο σε επιπεδο συλλόγων όσο και σε επιπεδο Εθνικής ομάδας.

Ο Ολυμπιακός που θα μπει στο ΣΕΦ πανηγυρίζοντας πρόωρα και προβάροντας τα ισπανικά του πιθανότατα θα ηττηθεί. Ο Ολυμπιακός που θα μπει στο ΣΕΦ δίχως να κοιτάζει το ταμπλό ή το ημερολόγιο ή τις φωτογραφίες από τη Μόσχα πιθανότατα θα νικήσει.

Οι «ερυθρόλευκοι» έβαλαν τις βάσεις του χθεσινού θριάμβου, όταν μπόρεσαν να αφήσουν πίσω τους τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Το μυαλό ήταν προσηλωμένο εκεί που έπρεπε, το σχέδιο εφαρμόστηκε κατά γράμμα (όσο μπορεί να γίνει αυτό απέναντι σε τέτοιας δυναμικότητας αντίπαλο) και η Κόκκινη Πλατεία βάφτηκε... κόκκινη! Χρειάστηκαν ατσάλινα «αυγά», σχεδόν άθραυστα, για να σκαρώσει το αουτσάιντερ από την Ελλάδα τέτοιο χουνέρι στην επί 28 αγώνες αήττητη στην έδρα της ΤΣΣΚΑ.

Το ξύπνημα του απολαυστικού Γουντς ήρθε την πιο κατάλληλη στιγμή, η πληθωρική παρουσία του Βασιλόπουλου έκλεισε μυριάδες τρύπες, η πείρα του Μπλάκνεϊ έγινε φωνή της λογικής στα δύσκολα, ενώ η ικανότητα του Γκριρ να δημιουργεί κάτι από το τίποτα έφερε το νέκταρ, όταν η ΤΣΣΚΑ έφερε τον προημιτελικό στα ίσα.

Σίγουρα όμως τα "καταλοιπα" του Εβραιου υπαρχουν ακόμα. Ποιος ξεχνάει πως ενα +15 έγινε αγχωτική ισοπαλία λίγο πριν τη λήξη. Ομως τιποτα δε χτιζεται σε μια μερα.

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης πήρε κολοσσιαίο ρίσκο με τη συμμετοχή του (ανέτοιμου αλλά ξεκούραστου, ξεκούραστου αλλά ανέτοιμου) Μασιγιάουσκας στα τελευταία λεπτά και κόντεψε να το πληρώσει ακριβά. Εν τέλει, όμως, έφυγε από το γήπεδο με το χαμόγελο που του άξιζε. Ποιος τολμούσε να αφήσει ξεμαρκάριστο τον Λιθουανό στην τελευταία φάση;

Τρίτη 1 Απριλίου 2008

Αισθάνομαι ολιγον τι βαρύς.

Μια χαρα ο Ολυμπιακος. Η ομαδα μου παχυνε 4 κιλάκια και βρήκε το χρωματάκι της γιατι μου φαινοτανε χλωμή τελευταία.
Περα απο την πλακα ΕΔΩ θα δειξει ο Ολυμπιακος τα οσα διατυμπανίζονται περι "φυγης απο τα Ελληνικά δεδομένα" και "αλλαγής νοοτροπίας" και διαφορα αλλα φαιδρά. Για να δω αντιδραση κοσμου/διοικησης/παικτων και ταλιμπαν και ταλιμπαν. Για την ωρα ακουω για κορνεδες, κρεμασματα, εκδορές, ανασκολοπίσεις και άλλα πανέμορφα. Στην χώρα της φαιδρας πορτοκαλέας παρακαλώ παιδια άμεση επιστροφή.

Η γνωστη καζουρα απο τους φιλους ΑΕΚτζηδες, τα "αντίμετρα" τα δικα μου, απομειναρια μιας παλιας πιο όμορφης εποχης. Σημερα οι σεξουαλικες προτροπες για το σπιτι του αλλου εχουνε πιο πολλή "πέραση". Δείγμα και αυτο της "προοδου" του ποδοσφαίρου μας.

Παλι στην ομάδα μου που με τα χάλια της τουλάχιστον ελπίζω να απέδειξε ότι τα λόγια ποτε δεν κερδίσανε έναν αγώνα, και πως όσο και να το θέλεις, γνώστης της ποδοσφαιρικής πραγματικότητας δε γινεσαι με το ζόρι.

Καλοχώνευτα και με τις υγειές μας.

Υ.Γ. Οχι δεν θα βρισω τον Κόκκαλη, τον Σεγούρα και κανεναν παικτη. Και φυσικα δεν θα "αναπολήσω" σωτήρες. Ευελπιστω σε ενα πρωταθλημα με περισσοτερες ανατροπες, ήττες των πρωτοπόρων όμως με μια διαφορα απο το φετινό. Δεν θέλω οι πρώτοι να ειναι ισάξιοι των τελευταίων, αλλά οι τελευταίοι ισάξιοι των πρώτων. Και όποιος κατάλαβε.