Στην ΑΕΚ Αξίζει μία Καλύτερη Διοίκηση

Ο 1ος γύρος τελείωσε βρίσκοντας την ΑΕΚ 4η και όχι καταϊδρωμένη, δεδομένης της κάκιστης εικόνας που παρουσίασε. Είναι λοιπόν επιτυχία το πλασάρισμα στην 4άδα και ο λόγος προφανής: η φτώχεια του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Η αιτία της φετινής εικόνας της ομάδας γνωστή και χιλιοειπωμένη: ο κάκιστος μεταγραφικός σχεδιασμός από Ντέμη – Δώνη απόρροια και της πολυμετοχικότητας.

Η έλευση του Μπάγεβιτς σίγουρα βελτίωσε την εικόνα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί η ομάδα αυτή να προχωρήσει με το υπάρχον έμψυχο δυναμικό.
Και αν οι απαιτήσεις του Ντούσαν είναι γνωστές και δεν θα μπορούσαν να είναι άλλες, από αυτές των 2 μπακ και του δημιουργικού χαφ, για 1 ζήτημα θα διαφωνήσω μαζί του: στην εμμονή του στους Χουανφράν και Μπασινά.
Η δική μου εκτίμηση είναι ότι θα έπρεπε να προβεί σε περισσότερες αλχημείες στα άκρα της άμυνας.

Όπως πέρυσι ο Κωστένογλου τόλμησε να εξαφανίσει τους Αρουαμπαρένα και Ράμος, έτσι περίμενα και τον πολύπειρο Μπάγεβιτς να πράξει το ίδιο.

Ο Χουανφράν ήταν τραγικός και το είδε όλος ο κόσμος. Δεν είχε την απαιτούμενη σπιρτάδα, ζωντάνια να κινηθεί μπροστά με προϋποθέσεις και όταν βρισκόταν απέναντι σε σοβαρό αντίπαλο επιθετικό, έχανε το μπούσουλα. Στη θέση αυτή θα περίμενα για παράδειγμα το Λαγό, που μπορεί τουλάχιστο να τρέξει ή το Χετεμάι, που βράζει το αίμα του ως άλλος Μπούρμπος, που πέρυσι συνέβαλε στην αγωνιστική ανάκαμψη της ΑΕΚ επί Κωστένογλου.

Ο δε Μπασινάς ήταν χωρίς υπερβολή τραγικός. Και τις όποιες προσωπικές προσπάθειές του για ανάκαμψη σίγουρα δε βοήθησε ο κόσμος, που έχοντας το αλάθητο (το πιστεύω ακράδαντα), αντιλήφθηκε έγκαιρα τις περιορισμένες δυνατότητές του αλλά και την απάθεια με την οποία τελικά συμφώνησε με την ΑΕΚ.
Η ομάδα έστρωσε χωρίς αυτόν στο κέντρο και σίγουρα χωρίς αυτόν στο δεξί μπακ.

Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι ο Εντίνιο αν δεν είναι βασικός, θα πρέπει τουλάχιστο να είναι η 1η επιλογή από τον πάγκο, αντί για παράδειγμα των Λαγού ή Πλιάτσιακα (αν είναι δυνατόν!).

Τέλος, με βάση τα ρεπορτάζ μέχρι σήμερα, αποδεικνύεται πόσο αποτυχημένο είναι για το ελληνικό ποδόσφαιρο το πολυμετοχικό σχήμα. Όταν λόγω της πολυφωνίας, καθυστερεί τόσο πολύ να βγει μία απόφαση για τα μεταγραφικά που θα καθορίσουν το μέλλον της ομάδας, αντιλαμβάνεται και ο πιο αισιόδοξος φίλαθλος πόσο εγκλωβισμένη είναι η ομάδα.
Άλλωστε, όσοι θυμούνται, η αργοπορία στη λήψη αποφάσεων κόστισε και στις καλοκαιρινές μεταγραφές που τόσο επηρέασαν τελικά το χτίσιμο της ομάδας και που εν μέρει αποτέλεσαν και άλλοθι για το Δώνη. (έλευση Μπασινά, Πελετιέρι και Τζεμπούρ τη τελευταία μέρα, αργοπορημένη πώληση Παπασταθόπουλου και απομάκρυνση Αρουαμπαρένα, κλπ).

Στην ΑΕΚ σίγουρα αξίζει μία καλύτερη διοίκηση που να αντιλαμβάνεται τις πραγματικές ανάγκες της ομάδας και να ξέρει πότε να επενδύσει.

Πόση δύναμη έχει ένα μέλος;;;

Οποιαδήποτε ομοιότης με τον Αχιλλέα Μπέο είναι εντελώς συμπτωματική...

Ο δικηγόρος Oriol Giralt, μέλος υπ αριθμ 39206 του FC Barcelona δεν είναι η πρώτη φορά που ανάβει φωτιές στην διοίκηση Laporta.
Το καλοκαίρι του 2006, ο Laporta επιχειρεί να αγνοήσει το καταστατικό του συλλόγου και να παρατείνει την θητεία του κατά ένα χρόνο.
Ο Oriol Giralt προσέφυγε τότε στο αθλητικό δικαστήριο της Καταλωνίας και ζήτησε να ασκηθούν ασφαλιστικά μέτρα κατά της τότε διοίκησης.
Κέρδισε την υπόθεση και υποχρέωσε τον Laporta να προκυρήξει εκλογές, έστω κι αν τελικά στην κάλπη δεν κατάφερε να φτάσει κανένας άλλος υποψήφιος (αφού κανείς δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει τον απαραίτητο αριθμό υπογραφών).
Σήμερα ο Oriol Giralt επανέρχεται, αυτή την φορά ζητώντας να ενεργοποιηθεί η διαδικασία πρότασης δυσπιστίας κατά της διοίκησης Laporta κάνοντας χρήση του δικαιώματος που του παρέχει το άρθρο 49 του καταστατικού του FC Barcelona.
Τεκμηριώνει το αίτημά του υποστηρίζοντας πως επειδή η ποδοσφαιρική ομάδα έχει καταγράψει αποτυχίες τα δύο τελευταία χρόνια, η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να καταφύγει σε πολυδάπανες μεταγραφές γιά να ξανακερδίσει τον κόσμο του συλλόγου και ο ίδιος (ο Giralt) αμφιβάλλει κατά πόσο είναι ικανή να διαχειριστεί σωστά την περιουσία του FC Barcelona.
Τώρα ο σύλλογος υποχρεούται να τυπώσει ένα έντυπο συλλογής υπογραφών και να του το διαθέσει εντός 5 ημερών.
Εκείνος θα προσπαθήσει μέσα σε 10 εργάσιμες να συγκεντρώσει 5882 υπογραφές (δηλαδή το 5% των ενήλικων μελών του FC Barcelona που είναι μέλη παραπάνω από ένα χρόνο).
Αν τα καταφέρει, τότε θα συγκροτηθεί εφορευτική επιτροπή αποτελούμενη από 2 αντιπροσώπους του και έναν αντιπρόσωπο της καταλανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας και θα διεξαχθεί ψηφοφορία.
Σε αυτήν, αν ψηφίσουν παραπάνω από 11764 ενήλικα μέλη με την ιδιότητά τους σε ισχύ παραπάνω από ένα χρόνο (δηλαδή το 10%) και υποστηρίξουν την πρόταση δυσπιστίας παραπάνω από τα 2/3, η διοίκηση πρέπει να παραιτηθεί και να προκυρηχθούν άμεσα εκλογές.
Αν το αίτημα απορριφθεί, ο ίδιος δεν μπορεί να επανέλθει με το ίδιο αίτημα πριν παρέλθει ένας χρόνος (μπορεί να επανέλθει με κάποιο άλλο σκεπτικό).
Με το κλίμα γενικευμένης δυσαρέσκειας να είναι πολύ έντονο στην Βαρκελώνη, ο Oriol Giralt είναι πολύ πιθανό να συγκεντρώσει τις 5882 υπογραφές που του είναι απαραίτητες γιά να οδηγήσει την υπόθεση σε ψηφοφορία.
Ισως μάλιστα να το είχε ήδη καταφέρει αν ήταν από χθες έτοιμα τα έντυπα και μπορούσε να τα διαθέσει μετά το τέλος του αγώνα της Μπάρσα με την Μαγιόρκα.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αυτή η υπόθεση δείχνει με τον πιό ανάγλυφο τρόπο ότι υπάρχει τρόπος να διοικηθούν οι΄ομάδες έξω απ την παντοκρατορία του ενός "πρόεδρα" και να θεσπιστούν ασφαλιστικές δικλείδες διαρκούς ελέγχου.
Στην Ελλάδα του 2008 εκστασιαζόμαστε με το "πράσινο" εγχείρημα της πολυμετοχικότητας.
Στην Βαρκελώνη, από το 1899, υπάρχει ένας σύλλογος που διοικείται από τα μέλη του και είναι εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα...