Η πιό μεγάλη μέρα της ποδοσφαιρικής Αγγλίας

Αγγλία και 26η Δεκεμβρίου
Παραδοσιακά, η δευτερη μέρα των Χριστουγεννων (Boxing Day από τα κουτιά των δωρων) σημαίνει, παραδοσιακά, στην Αγγλία πληρες αγωνιστικό πρόγραμμα, συνηθως με τοπικά ντερμπυ γιά να αποφευγονται μετακινησεις, πολλούς θεατες, και μια παράδοση ετών από γκολ, πολλά γκολ
Εκτος αυτού ειναι και μιά σημαντική επέτειος για το αγγλικό ποδόσφαιρο

1860: Η Hallam FC, μια ομάδα του Σέφφιλντ, μόλις ιδρυθείσα, παίζει αγωνα με την ..παλαιότερη Sheffield FC (ιδρυθείσα το 1857) στις 26 Δεκεμβρίου. Είναι, όχι μόνο το πρώτο τοπικό ντέρμπυ (κάτι μάλλον λογικό, αφού δεν υπήρχαν και άλλες ομάδες! Η Σεφφιλντ είναι η παλαιότερη ομάδα του κόσμου και έπεται η ..Χάλλαμ!) ) αλλά και το πρώτο επίσημο ποδοσφαιρικό ματς, στην Αγγλία, και τον κόσμο, βέβαια. Το γήπεδο της Χάλλαμ, το Sandygate Road, υπάρχει ακόμα και είναι αναγνωρισμένο από το Βιβλίο Γκινες ως το παλαιότερο του κόσμου.
Boxing Day στην αγγλική σημαίνει …γκολ.
Πολλά γκολ. Γράφεται ότι οι ομάδες παίζουν πιο ελεύθερα, ότι στο πνεύμα των ημερών για Χριστουγεννιάτικα δώρα μπαίνουν και οι ..αμυντικοί και οι τερματοφύλακες, ή απλά, ότι είναι η ..παράδοση! Αυτό μετρά τόσο πολύ για την Αγγλία που ακόμα και ομάδες ..δύσκολες στο γκολ για μήνες, ξαφνικά ..ξεσαλώνουν εορταστικά με τεσσάρες και πεντάρες
Φωτεινό παράδειγμα – Το 1963
Την ημέρα αυτή σημειώνεται το ρεκορ τερμάτων της Πρώτης Κατηγορίας με 66 γκολ. Μεγαλύτερο σκορ στο Fulham-Ipswich, με 10-1! Και επεται το ματς West Ham-Blackburn, όπου οι φιλοξενούμενοι θα επικρατήσουν με 8-2! Το σκορ 6-1 θα έλθει στα ματς Burnley-Man Utd και Liverpool-Stoke, όπου παρουσία 49942 θεατών (τα υπερπλήρη γήπεδα είναι , επίσης, παράδοση) ο Ρότζερ Χαντ (εικόνα πάνω δεξιά) θα πετύχει 4 από τα γκολ της Λίβερπουλ.
Στα ..άλλα ματς Βlackpool – Chelsea 1-5 , WBA- Tottenham 4-4, , Wolves- Aston Villa 3-3 ,Nottingham Forest - Sheff Utd 3-3, ενώ ..ατυχοι της αγωνιστικής οσοι πήγαν στο Sheff Wed – Bolton. Μόνο 3-0!
26-12-1970 Μέσα στο χιόνι ένα καταπληκτικό ματς μεταξύ Ντέρμπυ και Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ. Θα λήξει 4-4 [Mackay, Hector, Wignall, Gemmill - Kidd, Best, Law 2-εικονα πάνω αριστερά) ] Η Κρύσταλ Πάλας αντιμετωπίζει την Τσέλση σε τοπικό ντέρμπυ, έχει πουλήσει όλα τα εισιτήρια και τυπώνει 40.000 προγράμματα-αλλά το χιόνι είναι πολύ και το ματς θα αναβληθεί!
26-12-1971 Τσελση Ιπσουϊτς Για τον τερματοφύλακα! Ο βασικός Πήτερ Μπονέττι είναι τραυματίας, και ο αναπληρωματικός Τζων Φίλιπς κρίνεται ιατρικά ανέτοιμος το πρωϊ του αγώνα. Αναζητείται τηλεφωνικά ο τερματοφύλακας της ομάδας των νέων, Steve Sherwood (μικρός αδελφός του Τζων Σεργουντ, χάλκινο μεταλιο στα 400 εμπόδια της Ολυμπιάδας του Μεξικού) που λείπει για Χριστουγεννιάτικη άδεια, αλλά λόγω ομίχλης και κίνησης δεν προλαβαίνει να φτασει έγκαιρα Μόνη λύση που απομένει; Ο πολυσύνθετος αμυντικός Ντέϊβιντ Γουέμπ! [εικονα επάνω, κεντρο] Παίρνει γάντια και πράσινη φανελα και μπαίνει για ζέσταμα μπροστά σε ένα έκπληκτο –και κατάμεστο-Στάμφορντ Μπριτζ. Φτάνοντας στο τέρμα, γονατίζει και κάνει ότι προσεύχεται, καλώντας τους οπαδούς να κάνουν το ίδιο! Αγνωστο αν έπιασαν οι προσευχές ή αν η Ιπσουϊτς ήταν επιθετικά ντεφορμέ, αλλά το ματς έληξε 2-0 και ο Γουέμπ παρέμεινε ανίκητος!
26-12-1978 και 26-12-1979 Η κληρωτίδα-(είπαμε, γίνεται προσπάθεια να αποφεύγονται οι μεγάλες μετακινήσεις) θα φέρει δυό χρονιές συνέχεια Λίβερπουλ και Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ αντιμέτωπες Αρχικά στο Ολντ Τράφφορντ, με 54.940 θεατές και νικήτρια την Λίβερπουλ με 3-0 (R Kennedy, Case Fairclough) ενώ, ένα χρόνο μετά, στο Ανφιλντ. Με 51073 θεατές και 2-0 Τα γκολ οι Αλαν Χάνσεν και Ντέϊβιντ Τζόνσον
Βέβαια, υπάρχουν και τα ..παρατράγουδα Στο Ανφιλντ το 2005 ο Lee Bowyer, της Newcastle United αποβάλλεται (η τέταρτη κόκκινη που εισέπραττε εκείνη την χρονιά!) για τάκλινγκ στον Xabi Alonso. Ακολουθεί κανονική ..σύρραξη (Boxing , να θυμηθούμε, είναι και η πυγμαχία στα αγγλικά!) με τον Peter Crouch, που γλυτώνει την καρτα, να ..ξαπλώνει τον ένοχο!
Το 2007 δεν ήταν εξαίρεση στον κανόνα Ας πάρουμε το ματς Τσέλση-Αστον Βίλλα. Σκορ 4-4 και, μπόνους, 3 αποβολές!
Το πρόγραμμα, σήμερα : Στόουκ-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 14:45 , Πόρτσμουθ-Γουέστ Χαμ 15:00, Τσέλσι-Γουέστ Μπρομ 15:00 , Τότεναμ-Φούλαμ 15:00 , Μάντσεστερ Σίτι-Χαλ 17:00, Λίβερπουλ-Μπόλτον 17:00, Μίντλεσμπρο-Εβερτον 17:00 Γουίγκαν-Νιούκαστλ 17:00 , Σάντερλαντ-Μπλάκμπερν 17:00, Αστον Βίλα-Αρσεναλ 19:15
Τηλεοπτικά, μπορείτε να δειτε το Στοουκ-Μαν.Γιου στις 14,45, να έχετε ελεύθερο ένα ημίωρο για ..κατούρημα και να στείλετε κανα εορταστικό SMS και μετα Λίβερπουλ-Μπόλτον στις 5, κολλύριο στις 7, και τέλος το Βίλλα Αρσεναλ. Καλή διασκέδαση! Kαι, βεβαιότατα, Χρόνια Πολλά σε όλους.

Βρεττανολαγνεία

Ευτυχώς το ποδόσφαιρο δεν υπέστη άλλη μιά ήττα χθες το βράδυ.
Οι συνεπείς τσουρουκάδες από την Γλασκώβη δεν κατάφεραν να παραμείνουν σωστά...παρκαρισμένοι γιά 90 λεπτά, απογοητεύοντας όλους αυτούς που εκστασιάζονται με ότιδήποτε προέρχεται από το "νησί".
Δεν περίμενα βέβαια ν ακούσω κάτι διαφορετικό απ τους περιγραφείς του χθεσινού τελικού.
Ηταν οι ίδιοι που πριν 3 χρόνια, με την Σεβίλη να προηγείται 4-0 της Μίντλεσμπρο και το ρολόϊ να δείχνει γύρω στο 80΄, περίμεναν να πει την τελευταία του λέξη ο...Μακαρόνε πριν αποδεχθούν και οι ίδιοι την ανωτερότητα της ομάδας της Ανδαλουσίας.
Εχει καταντήσει πιά βαρετό και εκνευριστικό να ανεχόμαστε διαρκώς τη λογική "είναι καλό οτιδήποτε κάνουν οι Βρεττανοί", έτσι χωρίς λόγο ή τεκμηρίωση, μόνο και μόνο επειδή συμπαθούμε κάποια αγγλική ομάδα.
Η ειρωνία προς την Ζενίτ που..."αυτή έχει το πρόβλημα επειδή δεν μπορεί να βάλει γκολ και όχι οι άλλοι που δεν θέλουν να περάσουν τη σέντρα" είναι ενδεικτική του τί εννοούν κάποιοι ποδόσφαιρο.
Βέβαια αυτοί οι κύριοι ξέχασαν να μας πουν τί άλλο θα μπορούσε να κάνει χθες η Ζενίτ γιά να διασπάσει το διπλό, τριπλό και τετραπλό μπλε τείχος που απλωνόταν μπροστά της.
Να σουτάρει, να σεντράρει, να παίξει κάθετα, να αλλάξει πλευρές;
Γιατί όλα τα δοκίμασε...
Και βέβαια γι αυτό δικαιώθηκε.
Ασχετο αν οι κύριοι περιγραφείς πριν το 70' ονειρεύονταν πέναλτυ που θα αναδείκνυαν ήρωα τον Αλεξάντερ...
Είναι κακό να βλέπουμε μ αυτό τον τρόπο το ποδόσφαιρο, με τον φανατισμό και την πίστη ενός μουλά.
Υπήρξαν εποχές που θαύμασα το ποδόσφαιρο της Λίβερπουλ ή της Νότιγχαμ, εποχές που μου άρεσε ο Αγιαξ ή η Ρεάλ Μαδρίτης ή η Μίλαν του ΟΑΚΑ κόντρα στην Μπαρσελόνα.
Ποτέ δεν μου πέρασε απ το μυαλό πως θα πρέπει εξ ορισμού να μ αρέσει κάτι περισσότερο από κάτι άλλο γιατί είμαι ενταγμένος στην λογική μιάς "ποδοσφαιρικής σχολής"
Στο τέλος-τέλος τον φίλαθλο τον ενδιαφέρει να βλέπει καλό ποδόσφαιρο και από την στιγμή που δεν αγωνίζεται η ομάδα του, δεν μπορεί να συμπαθεί κάποιον που δεν επιθυμεί να βάλει γκολ αλλά μόνο να μην δεχτεί "καταστρέφοντας" τις προσπάθειες του αντιπάλου του
Ούτε τον ενδιαφέρει να ειρωνεύεται κάποιον άλλον γιατί απ το πρώτο λεπτό ως το 90προσπαθεί με συνέπεια να βάλει την μπάλα στα δίχτυα.
Αυτός άλλωστε δεν είναι ο σκοπός του παιχνιδιού;