Δεν πιστεύω στις προκαταλήψεις γενικά στην ζωή μου. Όσον αφορά όμως τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό, θεωρώ τον εαυτό μου αλλά και την παρέα μου γκαντέμηδες. Όσες φορές βρισκόμαστε στο γήπεδο, πάντα κάτι στραβώνει. Από το 0-2 με τον γαύρο μέχρι το 2-1 στον τελικό του Βόλου. Έτσι, ανεβαίνοντας στην Βρέμη με αμαρτωλό παρελθόν και την ομάδα να μην είναι στα καλύτερα της, δεν θα μπορούσα να χαρακτηριστώ και ο πιο αισιόδοξος άνθρωπος στον πλανήτη.
Να όμως που η ομάδα με διέψευσε με τον καλύτερο τρόπο!!! Όχι μόνο πήραμε ένα τεράστιο διπλό μέσα σε μια πολύ δύσκολη έδρα, αλλά η νίκη συνδυάστηκε με τρομερή εμφάνιση, πολλές ευκαιρίες και πολύ όμορφο ποδόσφαιρο! Θυμάμαι που στο δρόμο από το Βερολίνο για την Βρέμη συζητούσαμε για τον Τζιόλη και τις μεγάλες πιθανότητες που συγκέντρωνε σύμφωνα με τα νέα που έρχονταν από την Αθήνα για να ξεκινήσει το ματς. Όλοι ήταν αντίθετοι προς την χρησιμοποίηση του και όλοι χαζολογούσαμε λέγοντας πως όχι μόνο θα παίξει αλλά θα βάλει και γκολ. Τελικά, ο Αλέκος έπαιξε τρομερά και έβαλε και ένα πολύ όμορφο γκολ, κλείνοντας μας τα στόματα και μπράβο του.
Όσο για την υπόλοιπη ομάδα, ποιον να ξεχωρίσεις. Ο Μάντζιος σκόραρε και πάλι και ήρθε προς την κερκίδα πράγμα που δεν το συνηθίζει!! Ο Ζιλμπέρτο νομίζω πως έκανε την καλύτερη εμφάνιση του με την πράσινη φανέλα ενώ ο Γιώργος έδωσε πραγματική κατάθεση ψυχής μέσα στο γήπεδο με ένα εξαιρετικό γκολ ποίημα.
Πάντως, όσοι έχετε την δυνατότητα και το θέλετε, να πραγματοποιήσετε όσο το δυνατόν συντομότερα μια εκδρομή με τον Παναθηναϊκό στο εξωτερικό. Εκεί καταλαβαίνεις με τον πλέον απλό τρόπο ποιος είναι ο Παναθηναϊκός, τι σημαίνει το σύνθημα "ελλας-ευρώπη-παναθηναϊκός", τι πάει να πει στηρίζω την ομάδα με το τριφύλλι στο στήθος. Θα γνωρίσετε παιδιά από όλη την Ευρώπη, που έχουν αγνή και απίστευτη αγάπη για την ομάδα!!
Δυο λόγια και για την Werder. Άλλος πολιτισμός, άλλος κόσμος, θέλουμε χιλιόμετρα για να τους φτάσουμε. Κυκλοφορούσαμε με τα διακριτικά ανάμεσα στους οπαδούς της Βέρντερ ενώ ακόμα και μετά το 0-3 όταν τους φωνάζαμε Αουφίντεζεν(δεν ξέρω πως γράφεται στα γερμανικά) αυτοί χαμογελούσαν και πολλοί από αυτούς μας χαιρετούσαν. Ακόμα και μετά την λήξη, φωνάζαμε μπροστά στα μούτρα τους και αυτοί χαμογελούσαν. Μπράβο τους και πάλι μπράβο τους. Αν είχε γίνει αυτό στο Ελλαδιστάν θα τους είχαμε ανοίξει τα κεφάλια.
ΥΓ: Όπου κι αν παίζεις μαζί σου πάω...ΥΓ2:Την Κυριακή όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο ΟΑΚΑ. Ένα μόνο σου ζητώ..
Να όμως που η ομάδα με διέψευσε με τον καλύτερο τρόπο!!! Όχι μόνο πήραμε ένα τεράστιο διπλό μέσα σε μια πολύ δύσκολη έδρα, αλλά η νίκη συνδυάστηκε με τρομερή εμφάνιση, πολλές ευκαιρίες και πολύ όμορφο ποδόσφαιρο! Θυμάμαι που στο δρόμο από το Βερολίνο για την Βρέμη συζητούσαμε για τον Τζιόλη και τις μεγάλες πιθανότητες που συγκέντρωνε σύμφωνα με τα νέα που έρχονταν από την Αθήνα για να ξεκινήσει το ματς. Όλοι ήταν αντίθετοι προς την χρησιμοποίηση του και όλοι χαζολογούσαμε λέγοντας πως όχι μόνο θα παίξει αλλά θα βάλει και γκολ. Τελικά, ο Αλέκος έπαιξε τρομερά και έβαλε και ένα πολύ όμορφο γκολ, κλείνοντας μας τα στόματα και μπράβο του.
Όσο για την υπόλοιπη ομάδα, ποιον να ξεχωρίσεις. Ο Μάντζιος σκόραρε και πάλι και ήρθε προς την κερκίδα πράγμα που δεν το συνηθίζει!! Ο Ζιλμπέρτο νομίζω πως έκανε την καλύτερη εμφάνιση του με την πράσινη φανέλα ενώ ο Γιώργος έδωσε πραγματική κατάθεση ψυχής μέσα στο γήπεδο με ένα εξαιρετικό γκολ ποίημα.
Πάντως, όσοι έχετε την δυνατότητα και το θέλετε, να πραγματοποιήσετε όσο το δυνατόν συντομότερα μια εκδρομή με τον Παναθηναϊκό στο εξωτερικό. Εκεί καταλαβαίνεις με τον πλέον απλό τρόπο ποιος είναι ο Παναθηναϊκός, τι σημαίνει το σύνθημα "ελλας-ευρώπη-παναθηναϊκός", τι πάει να πει στηρίζω την ομάδα με το τριφύλλι στο στήθος. Θα γνωρίσετε παιδιά από όλη την Ευρώπη, που έχουν αγνή και απίστευτη αγάπη για την ομάδα!!
Δυο λόγια και για την Werder. Άλλος πολιτισμός, άλλος κόσμος, θέλουμε χιλιόμετρα για να τους φτάσουμε. Κυκλοφορούσαμε με τα διακριτικά ανάμεσα στους οπαδούς της Βέρντερ ενώ ακόμα και μετά το 0-3 όταν τους φωνάζαμε Αουφίντεζεν(δεν ξέρω πως γράφεται στα γερμανικά) αυτοί χαμογελούσαν και πολλοί από αυτούς μας χαιρετούσαν. Ακόμα και μετά την λήξη, φωνάζαμε μπροστά στα μούτρα τους και αυτοί χαμογελούσαν. Μπράβο τους και πάλι μπράβο τους. Αν είχε γίνει αυτό στο Ελλαδιστάν θα τους είχαμε ανοίξει τα κεφάλια.
ΥΓ: Όπου κι αν παίζεις μαζί σου πάω...ΥΓ2:Την Κυριακή όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο ΟΑΚΑ. Ένα μόνο σου ζητώ..
