Τα τρία δάχτυλα, τα τέσσερα και τα πέντε

Πολύς θόρυβος προκλήθηκε τελευταία γιά τον τρόπο που επέλεξε να πανηγυρίζει ο Ριβάλντο μετά το 4-0 της ΑΕΚ επί του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ.
Τα 4 δάχτυλα του Βραζιλιάνου άναψαν φωτιές και κατέδειξαν γιά άλλη μιά φορά την παθογένια του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ο Τζόρτζεβιτς δήλωσε εξ αρχής ενοχλημένος "γιατί εμένα δεν μου το έχει κάνει κανείς αυτό", αρθρογράφοι ασχολήθηκαν με το αθλητικό σαβουάρ βιβρ, ο Ελευθερόπουλος έκανε δηλώσεις προχθές και επέκρινε τον Ριβάλντο επειδή "ένας μεγάλος αθλητής πρέπει να σέβεται το παρελθόν του" και γενικώς απ το στρατόπεδο του Ολυμπιακού φάνηκε πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν ανέχονται ούτε καν τους πανηγυρισμούς των αντιπάλων τους, ακόμα κι αν αυτοί δεν παραπέμπουν σε κάποιες παραδοσιακές προσβλητικές χειρονομίες.
Αν οι παίκτες του Ολυμπιακού πειράχτηκαν απ τον τρόπο που πανηγύριζε ο Ριβάλντο δεν έχουν παρά να απαντήσουν στον ίδιο ή στην ομάδα του του χρόνου στο γήπεδο.
Γιατί βέβαια θα πρεπε να πειραχτούν πιό πολύ επειδή δέχτηκαν 4 γκολ σε ένα ντέρμπυ, παρά επειδή κάποιος πανηγυρίζει (και με το δίκιο του) γιά το γεγονός αυτό.
Απ την άλλη ο Ριβάλντο επένδυσε υπερβολικά σ αυτό το αποτέλεσμα επιχειρώντας να εκδικηθεί ή να δικαιωθεί εκ των υστέρων γιά όσα συνέβησαν το καλοκαίρι στον Ολυμπιακό.
"Πρωταθλητής στο γήπεδο", "αν δεν το πάρουμε εγώ φεύγω από την ΑΕΚ", "αυτό το πρωτάθλημα το πανηγύρισα περισσότερο απ τα άλλα 3 που πήρα με τον Ολυμπιακό" και άλλα πολλά είπε ο Βραζιλιάνος βάζοντας ιδιαίτερο προσωπικό στοιχείο σε μιά κατά τα άλλα αντιπαράθεση συλλόγων και όχι προσώπων.
Γιατί φυσικά αν η ΑΕΚ έπρεπε να στεφθεί προχθές πρωταθλήτρια αυτό δεν το οφείλει στον Ριβάλντο ή αποκλειστικά στον Ριβάλντο αλλά σε μιά συλλογική προσπάθεια.
Ολοι μαζί κέρδιζαν και όλοι μαζί έχαναν και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις ο Βραζιλιάνος απουσίαζε...διακριτικά απ το παιχνίδι της Ενωσης.
Δεν ήταν λοιπόν αυτό το πρωτάθλημα μιά κόντρα Ριβάλντο - Κόκκαλη και λυπάμαι που πολλοί φίλαθλοι της ΑΕΚ έχουν πέσει σ αυτή τη λούμπα.
Και βέβαια ο Ριβάλντο που φέτος κατάλαβε πολλά απ το ελληνικό πρωτάθλημα, μένει να απαντήσει και σε ένα άλλο ερώτημα:
τα τρία χρόνια που έπαιζε στον Ολυμπιακό, έβλεπε τίποτα περίεργα να γίνονται, ή ήταν όλα καλά επειδή τα πρωταθλήματα τα έπαιρνε ΚΑΙ αυτός;
Με την ίδια ευκολία ας πούμε του σφύριζαν οι διαιτητές φάουλ υπέρ του όταν φορούσε την ερυθρόλευκη φανέλα και με την ίδια όταν φορούσε την κιτρινόμαυρη;

Δυστυχώς το σύστημα του ποδοσφαίρου μας αποδεικνύει γιά μιά ακόμα φορά πως δεν είναι ούτε γιά τρία, ούτε γιά τέσσερα δάχτυλα.
Μάλλον γιά πέντε είναι...