Ανοιχτή επιστολή προς τον κύριο ΜΠΑΓΕΒΙΤΣ από έναν οπαδό του ΑΡΗ

Κύριε Μπάγεβιτς,
Η ''λεβέντικη'' παραίτηση που υποβάλατε στον πρόεδρο της ΠΑΕ ΑΡΗΣ την 1/7/2007 ήρθε να προστεθεί στη μακριά λίστα των ενεργειών που σας έχουν καθιερώσει στη συνείδηση των Ελλήνων φιλάθλων ως τον πλέον σοβαρό και ασυμβίβαστο προπονητή που εργάζεται στη χώρα μας. Άλλωστε, ο καθένας γνωρίζει ότι ένας προπονητής του δικού σας διαμετρήματος δεν είναι δυνατόν να ανεχθεί την παραμικρή παρέμβαση στο έργο του από οποιονδήποτε παράγοντα, πόσο μάλλον όταν αυτός δεν έχει καν το ειδικό βάρος ενός Κόκκαλη ή ενός Βαρδινογιάννη ή έστω ενός...Ψωμιάδη (με συγχωρείτε αν άθελά μου έξυσα παλιές πληγές). Απολύτως αναμενόμενο λοιπόν ήταν το ερώτημα που απευθύνατε στον πρόεδρο του Άρη, όπως γράφτηκε στον Τύπο ( ''Σε μένα το λες αυτό; Δεν ξέρεις σε ποιον προπονητή μιλάς;'' ), λίγο πριν του πετάξετε στα μούτρα την παραίτησή σας! Με την κίνησή σας αυτή καταφέρατε να εκθέσετε ανεπανόρθωτα στα μάτια της κοινής γνώμης τον αλαζόνα παράγοντα που τόλμησε να προσπαθήσει να σας χειραγωγήσει. Ταυτόχρονα, κερδίσατε τον θαυμασμό του κοινού για την άτεγκτη στάση σας που απέδειξε περίτρανα, για μία ακόμη φορά, πως στην προσωπική σας κλίμακα αξιών η ηθική καταλαμβάνει πολύ υψηλότερη θέση από τα χρήματα και την καριέρα. Κι αυτή είναι η αλήθεια.
Ή τουλάχιστον η μισή αλήθεια...
Γιατί υπάρχει και η άλλη μισή. Αυτή που λέει ότι η πραγματική αιτία της παραίτησής σας δεν ήταν η στάση που κράτησε ο Σκόρδας στο θέμα του Αβραάμ Παπαδόπουλου, αλλά αυτή που είχε κρατήσει ενάμιση μήνα πριν στο δικό σας θέμα και πιο συγκεκριμένα στην επιθυμία σας να μεταπηδήσετε στον Παναθηναϊκό, παρότι είχατε σε ισχύ υπογεγραμμένο συμβόλαιο με τον Άρη. Η τότε άρνηση του Σκόρδα να συναινέσει σε αυτήν την μετακίνηση, σε συνδιασμό με την δική σας διστακτικότητα να φύγετε χωρίς την έγκρισή του, προκαλώντας έτσι την οργή των οπαδών του Άρη, σας στέρησε την τρίτη χρονικά - και ίσως μεγαλύτερη - ευκαιρία να εργαστείτε στον Παναθηναϊκό. Τον νέο, πολυμετοχικό Παναθηναϊκό που έστρωνε στα πόδια σας ένα χαλί εκατομμυρίων και σας προσέφερε όλες τις προϋποθέσεις - προϋποθέσεις που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να σας προσφέρει ο Άρης - για μία πορεία πρωταθλητισμού. Τότε, κάποιοι είπαν πως η συνέντευξη Τύπου που παρέθεσε ο Σκόρδας, κατά τη διάρκεια της οποίας σας έθεσε προ των εθυνών σας, αφήνοντας σαφή και ευθεία υποννοούμενα για ενδεχόμενες συνέπειες σε περίπτωση που επιλέγατε να μην τιμήσετε το συμβόλαιό σας με τον Άρη, ήταν η αρχή του τέλους. Οι περισσότεροι δεν το πίστεψαν. Ή ίσως δεν ήθελαν να το πιστέψουν...
Η συνέχεια όμως δεν άφηνε πολλά περιθώρια για αισιοδοξία.
Η απουσία σας από τα κοινά του Άρη (μεταγραφικός σχεδιασμός, ανανεώσεις συμβολαίων, συζητήσεις με υποψήφιους μεταγραφικούς στόχους) υπήρξε κάτι παραπάνω από εμφανής, όπως τουλάχιστον αποτυπωνόταν στα καθημερινά ρεπορτάζ της ομάδας. Απουσιάσατε από την Θεσσαλονίκη για ενάμιση μήνα και επιστρέψατε σε αυτήν την προπαραμονη της πρώτης προπόνησης της ομάδας για τη νέα χρονιά, την ίδια στιγμή που κάποιοι από τους ξένους παίχτες σας είχαν αφιχθεί πολύ νωρίτερα και προπονούνταν υπό την επίβλεψη του συνεργάτη σας. Σε όλο αυτό το διάστημα αποφύγατε επιμελώς να πάρετε θέση ( κάνοντας έστω μία απλή αναφορά ) στο θέμα της κόντρας που είχε προκύψει μεταξύ της διοίκησης του Άρη και του Αβραάμ Παπαδόπουλου, λόγω της άρνησης του τελευταίου να υπογράψει την ανανέωση του συμβολαίου του, αλλά και - κυρίως - εξαιτίας της φημολογούμενης προφορικής συμφωνίας του με τον Ολυμπιακό. Ένα θέμα που αποκλείεται να μην γνωρίζατε, αφού ταλάνιζε την ομάδα για αρκετές μέρες και επιπλέον είχε γίνει πρώτη είδηση στον Τύπο, ύστερα και από την εμπλοκή του Ολυμπιακού αλλά και του Παναθηναϊκού, οι οποίοι ενδιαφερόταν για την απόκτηση του παίχτη. Κρατήσατε λοιπόν μία στάση αυστηρά ουδέτερη και μάλιστα συνεχίσατε να κρατάτε την ίδια στάση ακόμη και όταν τα πράγματα εκτραχύνθηκαν σε επικίνδυνο βαθμό και αναφέρομαι φυσικά στην πρώτη προπόνηση της ομάδας. Εκεί όπου ο Παπαδόπουλος έγινε στόχος 7.000 οπαδών του Άρη, οι οποίοι, τυφλωμένοι από την πικρία για την διαφαινόμενη αποχώρηση ενός εκ των αγαπημένων τους παιχτών, τον εξύβριζαν εν χορώ καθόλη τη διάρκεια της προπόνησης. Σαν να μην έφτανε αυτό, λίγη ώρα αργότερα, κατά την αποχώρηση της ομάδας από το γήπεδο, κι ενώ μία μικρή μερίδα οπαδών περίμενε έξω από τα αποδύτηρια τον παίχτη για να προβεί σε αισχρές λεκτικές επιθέσεις και χειρονομίες εναντίον του, εσείς , ο αρχηγός του ποδοσφαιρικού τμήματος και ''προστάτης'' των ποδοσφαιριστών, λάμψατε διά της απουσίας σας, αφήνοντας τον Αγγελάκη και τον Νεμπεγλέρα να βγάλουν το φίδι από την τρύπα και να παίξουν το ρόλο της ασπίδας του Παπαδόπουλου, έτσι ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα. Δεν κάνατε καν μία δήλωση συμπαράστασης προς τον παίχτη, όπως για παράδειγμα αυτή που έκανε το αγαπημένο παιδί της κερκίδας, ο Κόκε, ο οποίος χωρίς καν να ερωτηθεί έσπευσε να καταδικάσει τα επεισόδια, μη διστάζοντας να έρθει αντιμέτωπος με την κερκίδα, μόνο και μόνο για να συμπαρασταθεί ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στον συνάδελφό του.
Καταλαβαίνετε λοιπόν πως ύστερα από την παραπάνω στάση σας κανείς δεν περίμενε την οργισμένη αντίδρασή σας την επόμενη ημέρα, όταν ακούσατε - έκπληκτος ; - τον πρόεδρο του Άρη να σας λέει να μην υπολογίζετε στα σχέδιά σας τον Παπαδόπουλο. Πόσο μάλλον την υποβολή παραίτησής σας και - κυρίως - το αμετάκλητο αυτής.
Η είδηση της παραίτησής σας έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στο στρατόπεδο των φιλάθλων του Άρη. Πρώτα ο Παπαδόπουλος και μετά εσείς!Δύο βασικότατα στελέχη της περυσινής επιτυχημένης χρονιάς εγκατέλειπαν την ομάδα. Οι βάσεις του οικοδομήματός μας, που πριν από λίγο καιρό φάνταζαν στέρεες, τώρα αποδυκνείονταν σαθρές. Επόμενο ήταν να ξεσπάσουν και οι πρώτες διαμαρτυρίες κατά πάντων: του Σκόρδα, που με την αλαζονική του στάση τόλμησε να σας προσβάλλει και να σας εξωθήσει σε παραίτηση, του Παπαδόπουλου, που αν είχε ανανεώσει το συμβόλαιό του όλα αυτά θα είχαν αποφευχθεί, των πορωμένων που την έπεσαν στον Αβραάμ και έγιναν αιτία να απηυδίσει ο προπονητής μας, γενικώς επί παντός υπευθύνου.
Επί παντός; Όχι ακριβώς...
Ο μοναδικός που αρχικά έμεινε ανέπαφος από τα πυρά των Αρειανών ήσασταν εσείς. Αυτό όμως μόνο αρχικά. Γιατί όταν η σκόνη από τον σεισμό που προκάλεσε η είδηση της φυγής σας άρχισε να κατακάθεται όλα φάνηκαν πιο καθαρά. Δεν ήταν ο Παπαδόπουλος η αιτία της παραίτησής σας. Ο Αβραάμ ήταν απλά η αφορμή ( έστω και αν ήταν μία όντως σοβαρή αφορμή ). Μία ευκαιρία για να εκδικηθείτε τον Σκόρδα, που σας κράτησε με το ζόρι, όπως αποδείχτηκε, στον Άρη. Μία ευκαιρία για να εκδικηθείτε ίσως και τους οπαδούς του Άρη, η παρουσία των οποίων, έστω και έμμεσα, δεν σας επέτρεψε να φύγετε από την ομάδα ενάμιση μήνα πριν. Μία ευκαιρία που επιζητούσατε και δεν αφήσατε να σας ξεφύγει όταν ο ίδιος ο Σκόρδας σας την πρόσφερε στο πιάτο...
Αμέσως μετά τον χαμένο Τελικό του Κυπέλλου ( ένα αποτέλεσμα για το οποίο φέρετε και εσείς σημαντική ευθύνη) βρεθήκατε μπροστά σε ένα δίλημμα: Να αφήσετε τον Άρη ( που σύμφωνα με αρκετούς, ειδήμονες και μη, υπό την καθοδήγησή σας έπιασε το ''ταβάνι'' του και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να σας προσφέρει κάτι παραπάνω) για τον Παναθηναϊκό ( που θα σας παρείχε ό,τι ζητούσατε για μία πορεία πρωταθλητισμού) ή να κλείσετε τα αυτιά σας στις σειρήνες του Παναθηναϊκού και να παραμείνετε στον Άρη για να έρθετε αντιμέτωπος με την μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας σας: να αναστήσετε μία ομάδα που επί τέσσερεις δεκαετίες αδυνατεί να ανταποκριθεί αγωνιστικά στο ''βάρος'' της φανέλας της και στις απαιτήσεις των χιλιάδων πιστών οπαδών της και, σταδιακά, να την καταστήσετε ισότιμο διεκδικητή του πρωταθλήματος με τις τρεις ομάδες των Αθηνών. Και οι δύο δρόμοι είχαν υπέρ και κατά. Τελικά όμως εσείς επιλέξατε τον...τρίτο δρόμο. Έναν δρόμο που σας οδήγησε στην ανεργία ( έστω και προσωρινά ), επιεικώς ''τσαλάκωσε'' το προφίλ σας στα μάτια του κόσμου του Άρη και πρόσθεσε άλλη μια ομάδα στον κατάλογο αυτών από τις οποίες φύγατε με περιπετειώδη τρόπο.
Αν όλα αυτα έγιναν από περηφάνια και ευθιξία είστε αξιέπαινος.
Αν έγιναν από εγωισμό ή από ''γινάτι'' είστε απλά άξιος της μοίρας σας.

Υ.Γ. Το ποια από τις δύο εκδοχές ενστερνίζεται ο υπογράφων είναι νομίζω προφανές...