|
Μετά τον Γιώργο Μήνο που είναι μακράν ο καλύτερος ρεπόρτερ ομάδας, ο ΠΑΟΚ έχει και τον καλυτερο σπορτκάστερ! Απολαύστε τον στον Αγώνα με τον Ηρακλή! Χαρά στο κουράγιο του!
Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2008
Ο Θεός σπορτκάστερ!
Μετά τον Γιώργο Μήνο που είναι μακράν ο καλύτερος ρεπόρτερ ομάδας, ο ΠΑΟΚ έχει και τον καλυτερο σπορτκάστερ! Απολαύστε τον στον Αγώνα με τον Ηρακλή! Χαρά στο κουράγιο του!
"The Flowers of Manchester"
Πενήντα χρόνια πέρασαν από τότε που οκτώ από τα "μωρά" του Ματ Μπάσμπι "χάθηκαν" στην τραγωδία του Μονάχου. Ένα δυστύχημα που σημάδεψε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ όσο τίποτα άλλο, και όπως λέγεται "κάθε νέος παίκτης που έρχεται στην ομάδα κουβαλάει την ευθύνη...". Ενα δυστύχημα το οποίο έγινε ακόμα και τραγούδι. "The Flowers of Manchester", ώστε να διατηρήσει στη μνήμη όλων τους διάσημους "μπέμπηδες"...
Ο Μπόμπι Τσάρλτον, ο θρύλος του αγγλικού ποδοσφαίρου και της Μάντσεστερ, μιλαει για την τραγωδία και το κύπελλο Πρωταθλητριών που κατέκτησε με την ομάδα και αφιέρωσε στους αδικοχαμένους συμπαίκτες του.
"Είναι μέρος της ιστορίας του συλλόγου. Υπήρχε μεγάλη συμπάθεια για τη Μάντσεστερ μετά από το Μόναχο και αυτό έκτισε ένα πολύ καλό κλίμα. Την εποχή του δυστυχήματος είχαμε φτάσει σε επίπεδο που μπορούσαμε να κατακτήσουμε το τρόπαιο. Ξέραμε τη διοργάνωση και είχαμε προκριθεί στα ημιτελικά".
"Νιώσαμε χρέος μας να κατακτήσουμε το τρόπαιο κάποια στιγμή. Και το ότι το κερδίσαμε μία δεκαετία μετά από το Μόναχο, με τέτοια ενθουσιώδη ομάδα, ήταν κάτι πολύ σημαντικό. Την ημέρα που το κατακτήσαμε σκέφτηκα τους συμπαίκτες που είχα χάσει στο Μόναχο. Συνέβαλαν με τον τρόπο τους στην κατάκτηση και ένιωσα ότι δικαιούταν ένα μέρος του".
5 Φεβρουαρίου του 1958. Η φημισμένη Γιουνάιτεντ, με παίκτες που κόστιζαν πάνω από 350.000 λίρες εκείνη την εποχή, αγωνιζόταν στο Βελιγράδι με τον Ερυθρό Αστέρα, στο πλαίσιο του επαναληπτικού της προημιτελικής φάσης του κυπέλλου Πρωταθλητριών. Ο αγώνας στην Αγγλία είχε λήξει με 2-1 υπέρ της Μάντσεστερ και η παρέα του Μπόμπι Τσάρλτον χρειαζόταν μόνο να διατηρήσει αυτό το αποτέλεσμα για να πάρει την πρόκριση.
Ωστόσο, οι Αγγλοι βρέθηκαν σε καλή φόρμα εκείνη την ημέρα και πήραν προβάδισμα με 3-0 στο ημίχρονο. Οι Γιουγκοσλάβοι αντεπιτέθηκαν, αλλά έφτασαν μόνο μέχρι την ισοφάριση. Το σφύριγμα της λήξης βρήκε τη Μάντσεστερ να πανηγυρίζει την είσοδό της στα ημιτελικά της διοργάνωσης για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Το ίδιο βράδυ, ένα κοκτέιλ πάρτι στην Βρετανική Πρεσβεία με αρκετό αλκοόλ και φαγητό σε τίποτα δεν θύμιζε τις συνήθειες που είχε επιβάλει ο Μπάσμπι.
6 Φεβρουαρίου του 1958. Η ομάδα συγκεντρώνεται για να πάρει το δρόμο της επιστροφής. Η αποστολή, πέντε ακόμα συνταξιδιώτες και άλλα τόσα μέλη του πληρώματος. Σύνολο 43 επιβαίνοντες στο Elizabethan charter aircraft G-ALZU, ή Zulu Uniform, όπως αποκαλούταν από τους πύργους ελέγχου. Η πτήση θα είχε μία στάση για ανεφοδιασμό, στο αεροδρόμιο του Μονάχου.
Ο Χάρι Γκρεγκ, τερματοφύλακας της Μάντσεστερ από το 1957 μέχρι το 1967, περιγράφει πως έζησε ο ίδιος την τραγωδία.
"Βρισκόμασταν στο αεροπλάνο περιμένοντας την απογείωση για τρίτη φορά και ανησύχησα λίγο. Κοίταξα τον Ρότζερ Μπιρν και το πρόσωπό του ήταν τρομαγμένο. Γέλασα. Κάποιος με είδε. Ηταν ο Τζον Μπέρι που μου είπε: 'Δεν ξέρω γιατί γελάς, αλλά θα σκοτωθούμε εδώ πέρα'. Ο Λίαμ Γουίλαμ συνέχισε: "εάν αυτό συμβεί, είμαι έτοιμος...".
"Το αεροπλάνο ξεκίνησε. Δεν υπήρχε σταματημός αυτή τη φορά. Ειδα τους τροχούς να παομακρύνονται από το έδαφος. «Ανεβήκαμε», σκέφτηκα. Ξαφνικά, μέσα σε ένα δέκατο του δευτερολέπτου, άκουσα έναν δυνατό κρότο και ύστερα μόνο φως. Δεν υπήρχαν κλάματα ή φωνές. Μόνο ένας φοβερός ήχος από ένα σκάφος που πέφτει".
"Ο πραγματικός ήρωας είναι ο πιλότος Τέιν. Εγώ ήμουν μόνο ένας ποδοσφαιριστής, ένας χαζός τερματοφύλακας. Εκείνος ήταν εκεί, ανάμεσα στα συντρίμμια. Ηξερε τι συνέβαινε. Βγήκα από μία τρύπα από την άτρακτο και τον άκουσα να φωνάζει: 'Τρέξτε, ηλίθιοι, θα εκραγεί'. Αυτός προσπαθούσε να σώσει τον συγκυβερνήτη του, Κεν Ρέιμεντ, που βρισκόταν στο κόκπιτ".
"Πέντε άνθρωποι που βρισκόταν ξαπλωμένοι στο χιόνι και μακριά μου φώναζαν να τρέξω. Ακουσα ένα παιδί (ο γιος της ταξιδιωτικής πράκτορος) να κλαίει. Τους φώναξα: 'Γυρίστε πίσω, υπάρχουν ζωντανοί άνθρωποι εδώ...'
Ο καιρός στη Γερμανία ήταν πολύ άσχημος. Πολικό ψύχος, χιονοθύελλες και η προσγείωση στον διάδρομο έγινε μετά βίας, καθώς η ορατότητα από την ομίχλη ήταν εξαιρετικά περιορισμένη. Τα μέλη του πληρώματος κατέβηκαν για να διευθετήσουν τις λεπτομέρειες, ο μοναδικός εξειδικευμένος τεχνικός για τον πλήρη ανεφοδιασμό του αεροσκάφους επέβλεπε την διαδικασία και οι υπόλοιποι επιβαίνοντες κατέβηκαν για να ξεκουραστούν και να γευματίσουν, αφού πρώτα επιδόθηκαν και σε έναν ανελέητο χιονοπόλεμο.
Λίγο αργότερα, το αεροπλάνο ήταν έτοιμο για απογείωση. Τα απαραίτητα τεστ είχαν γίνει, τα καύσιμα ήταν εντάξει, οι μηχανές άναψαν και το αεροσκάφος έτρεχε στον διάδρομο, όταν ο κυβερνήτης ζήτησε άδεια από τον πύργο ελέγχου για να αναβάλει την απογείωση. Οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεψαν στο σκάφος να φτάσει στην απαιτούμενη ταχύτητα απογείωσης. Δεύτερη προσπάθεια, δεύτερη αποτυχία. Τρίτη προσπάθεια...
Το αεροπλάνο απογειώθηκε στιγμιαία, αλλά μία χιονοθύελλα στάθηκε πιο δυνατή. Το σκάφος είχε βγει ήδη εκτός πορείας από την απογείωση, προσέκρουσε σε σπίτια της περιοχής, κατέπεσε και μερικά δευτερόλεπτα αργότερα εξερράγη. Οσοι δεν σκοτώθηκαν από την πτώση, έτρεχαν να απομακρυνθούν. Αλλοι τα κατάφεραν, άλλοι όχι. Επτά από τους παίκτες της Γιουνάιτεντ δεν τα κατάφεραν και άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή. Ακόμα ένας, απεβίωσε δύο εβδομάδες μετά, καθώς οι πληγές του αποδείχθηκαν πιο ισχυρές. Λίγα χρόνια μετά την τραγωδία με την Τορίνο, ακόμα μία ομάδα, μία καταπληκτική ομάδα, θα στερούσε τις εμπνεύσεις της από το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Τα 23 θύματα
Ποδοσφαιριστές: Τζοφ Μπεντ, Εντι Κόλμαν, Ντάνκαν Εντουαρντς, Μαρκ Τζόουνς, Ντέιβιντ Πεγκ, Τόμι Τέιλορ, Λίαμ Γουίλαν, Ρότζερ Μπιρν Ανθρωποι του συλλόγου: Γουόλτερ Κρίκμερ (γραμματέας), Μπερτ Γουόλεϊ (αρχιγυμναστής), Τόμ Κάρι (γυμναστής) Δημοσιογράφοι: Αλφ Κλαρκ, Τζορτζ Φόλουζ, Ντον Ντέιβις, Τομ Τζάκσον, Χένρι Ρόου, Αρτσι Λέντμπρουκ, Ερικ Τόμπσον, Φρανκ Σουίφτ Πλήρωμα/επιβάτες: Κένεθ Ρέιμεντ (πιλότος), Μπέλα Μίκος (ταξιδιωτική πράκτορας), Βίλι Σατίμοφ (φίλαθλος), Τομ Κέιμπλ (αεροσυνοδός)
Ο Ρότζερ Μπιρν (29, αριστερό μπακ, αρχηγός), ο Τζοφ Μπεντ (25, αριστερό μπακ), ο Εντι Κόλμαν (21, δεξί εξτρέμ), ο Ντάνκαν Εντουαρντς (21, μέσος), ο Μαρκ Τζόουνς (24, μέσος), ο Ντέιβιντ Πεγκ (22, αριστερό εξτρέμ), ο Τόμι Τέιλορ (26, επιθετικός) και ο Λίαμ Γουίλαν (22, δεξιός μέσος) δεν θα μπορούσαν να πάρουν μέρος και πάλι στην προπόνηση του σερ Ματ Μπάσμπι. Την έβλεπαν από ψηλά και έδιναν δύναμη στον ίδιο, τον Μπόμπι Τσάρλτον και όσους συνέβαλαν ώστε να μην διαλυθεί η ομάδα, αλλά να ανταπεξέλθει από την τραγωδία.
Το κύπελλο του 1963 αποτέλεσε την πρώτη ένδειξη ζωής στο Μάντσεστερ, μετά από την στιγμή που κανείς δεν θα ήθελε να είχε γνωρίσει. Ηταν η απαρχή της δημιουργίας ακόμα μιας ομάδας επιτυχιών από τον Μπάσμπι. Όχι όμως "μπέμπηδων". Τα "μωρά" του χάθηκαν το 1958 στο Μόναχο. Η νέα του Μάντσεστερ, όμως, δέκα χρόνια αργότερα, τον επιβεβαίωσε. Εκπλήρωσε την υπόσχεση που είχε δώσει αυτός ο μεγάλος προπονητής στους νεκρούς της τραγωδίας και στους φιλάθλους της ομάδας. Ότι σε μία δεκαετία, ο αγαπημένος τους σύλλογος θα βρεθεί στην κορυφή της Ευρώπης. Θα κάνει ότι δεν στάθηκε δυνατό να γίνει τότε.
Τα τρόπαια του σερ Ματ Μπάσμπι
1948: Κύπελλο1952: Πρωτάθλημα1956: Πρωτάθλημα1957: Πρωτάθλημα1963: Κύπελλο1965: Πρωτάθλημα1967: Πρωτάθλημα1968: Πρωταθλητριών
Και το 1968 το έπραξε. Η Γιουνάιτεντ επικράτησε με 4-1 στην παράταση της Μπενφίκα του Εουσέμπιο και ο Τσάρλτον, με τη βοήθεια του Μπεστ, φάνηκε συνεπής στις υποχρεώσεις του απέναντι στους πρώην συμπαίκτες του. Οι νωπές μνήμες της τραγωδίας εμπόδισαν την τότε Μάντσεστερ να ξεπεράσει το εμπόδιο της Μίλαν στα ημιτελικά. Οι ίδιες μνήμες, ήταν αυτές που έδωσαν το κίνητρο στον Μπάσμπι και τους παίκτες του να πράξουν ότι δεν είχαν κάνει το 1958.
Ο Μπόμπι Τσάρλτον, ο θρύλος του αγγλικού ποδοσφαίρου και της Μάντσεστερ, μιλαει για την τραγωδία και το κύπελλο Πρωταθλητριών που κατέκτησε με την ομάδα και αφιέρωσε στους αδικοχαμένους συμπαίκτες του.
"Είναι μέρος της ιστορίας του συλλόγου. Υπήρχε μεγάλη συμπάθεια για τη Μάντσεστερ μετά από το Μόναχο και αυτό έκτισε ένα πολύ καλό κλίμα. Την εποχή του δυστυχήματος είχαμε φτάσει σε επίπεδο που μπορούσαμε να κατακτήσουμε το τρόπαιο. Ξέραμε τη διοργάνωση και είχαμε προκριθεί στα ημιτελικά".
"Νιώσαμε χρέος μας να κατακτήσουμε το τρόπαιο κάποια στιγμή. Και το ότι το κερδίσαμε μία δεκαετία μετά από το Μόναχο, με τέτοια ενθουσιώδη ομάδα, ήταν κάτι πολύ σημαντικό. Την ημέρα που το κατακτήσαμε σκέφτηκα τους συμπαίκτες που είχα χάσει στο Μόναχο. Συνέβαλαν με τον τρόπο τους στην κατάκτηση και ένιωσα ότι δικαιούταν ένα μέρος του".
5 Φεβρουαρίου του 1958. Η φημισμένη Γιουνάιτεντ, με παίκτες που κόστιζαν πάνω από 350.000 λίρες εκείνη την εποχή, αγωνιζόταν στο Βελιγράδι με τον Ερυθρό Αστέρα, στο πλαίσιο του επαναληπτικού της προημιτελικής φάσης του κυπέλλου Πρωταθλητριών. Ο αγώνας στην Αγγλία είχε λήξει με 2-1 υπέρ της Μάντσεστερ και η παρέα του Μπόμπι Τσάρλτον χρειαζόταν μόνο να διατηρήσει αυτό το αποτέλεσμα για να πάρει την πρόκριση.
Ωστόσο, οι Αγγλοι βρέθηκαν σε καλή φόρμα εκείνη την ημέρα και πήραν προβάδισμα με 3-0 στο ημίχρονο. Οι Γιουγκοσλάβοι αντεπιτέθηκαν, αλλά έφτασαν μόνο μέχρι την ισοφάριση. Το σφύριγμα της λήξης βρήκε τη Μάντσεστερ να πανηγυρίζει την είσοδό της στα ημιτελικά της διοργάνωσης για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Το ίδιο βράδυ, ένα κοκτέιλ πάρτι στην Βρετανική Πρεσβεία με αρκετό αλκοόλ και φαγητό σε τίποτα δεν θύμιζε τις συνήθειες που είχε επιβάλει ο Μπάσμπι.
6 Φεβρουαρίου του 1958. Η ομάδα συγκεντρώνεται για να πάρει το δρόμο της επιστροφής. Η αποστολή, πέντε ακόμα συνταξιδιώτες και άλλα τόσα μέλη του πληρώματος. Σύνολο 43 επιβαίνοντες στο Elizabethan charter aircraft G-ALZU, ή Zulu Uniform, όπως αποκαλούταν από τους πύργους ελέγχου. Η πτήση θα είχε μία στάση για ανεφοδιασμό, στο αεροδρόμιο του Μονάχου.
Ο Χάρι Γκρεγκ, τερματοφύλακας της Μάντσεστερ από το 1957 μέχρι το 1967, περιγράφει πως έζησε ο ίδιος την τραγωδία.
"Βρισκόμασταν στο αεροπλάνο περιμένοντας την απογείωση για τρίτη φορά και ανησύχησα λίγο. Κοίταξα τον Ρότζερ Μπιρν και το πρόσωπό του ήταν τρομαγμένο. Γέλασα. Κάποιος με είδε. Ηταν ο Τζον Μπέρι που μου είπε: 'Δεν ξέρω γιατί γελάς, αλλά θα σκοτωθούμε εδώ πέρα'. Ο Λίαμ Γουίλαμ συνέχισε: "εάν αυτό συμβεί, είμαι έτοιμος...".
"Το αεροπλάνο ξεκίνησε. Δεν υπήρχε σταματημός αυτή τη φορά. Ειδα τους τροχούς να παομακρύνονται από το έδαφος. «Ανεβήκαμε», σκέφτηκα. Ξαφνικά, μέσα σε ένα δέκατο του δευτερολέπτου, άκουσα έναν δυνατό κρότο και ύστερα μόνο φως. Δεν υπήρχαν κλάματα ή φωνές. Μόνο ένας φοβερός ήχος από ένα σκάφος που πέφτει".
"Ο πραγματικός ήρωας είναι ο πιλότος Τέιν. Εγώ ήμουν μόνο ένας ποδοσφαιριστής, ένας χαζός τερματοφύλακας. Εκείνος ήταν εκεί, ανάμεσα στα συντρίμμια. Ηξερε τι συνέβαινε. Βγήκα από μία τρύπα από την άτρακτο και τον άκουσα να φωνάζει: 'Τρέξτε, ηλίθιοι, θα εκραγεί'. Αυτός προσπαθούσε να σώσει τον συγκυβερνήτη του, Κεν Ρέιμεντ, που βρισκόταν στο κόκπιτ".
"Πέντε άνθρωποι που βρισκόταν ξαπλωμένοι στο χιόνι και μακριά μου φώναζαν να τρέξω. Ακουσα ένα παιδί (ο γιος της ταξιδιωτικής πράκτορος) να κλαίει. Τους φώναξα: 'Γυρίστε πίσω, υπάρχουν ζωντανοί άνθρωποι εδώ...'
Ο καιρός στη Γερμανία ήταν πολύ άσχημος. Πολικό ψύχος, χιονοθύελλες και η προσγείωση στον διάδρομο έγινε μετά βίας, καθώς η ορατότητα από την ομίχλη ήταν εξαιρετικά περιορισμένη. Τα μέλη του πληρώματος κατέβηκαν για να διευθετήσουν τις λεπτομέρειες, ο μοναδικός εξειδικευμένος τεχνικός για τον πλήρη ανεφοδιασμό του αεροσκάφους επέβλεπε την διαδικασία και οι υπόλοιποι επιβαίνοντες κατέβηκαν για να ξεκουραστούν και να γευματίσουν, αφού πρώτα επιδόθηκαν και σε έναν ανελέητο χιονοπόλεμο.
Λίγο αργότερα, το αεροπλάνο ήταν έτοιμο για απογείωση. Τα απαραίτητα τεστ είχαν γίνει, τα καύσιμα ήταν εντάξει, οι μηχανές άναψαν και το αεροσκάφος έτρεχε στον διάδρομο, όταν ο κυβερνήτης ζήτησε άδεια από τον πύργο ελέγχου για να αναβάλει την απογείωση. Οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεψαν στο σκάφος να φτάσει στην απαιτούμενη ταχύτητα απογείωσης. Δεύτερη προσπάθεια, δεύτερη αποτυχία. Τρίτη προσπάθεια...
Το αεροπλάνο απογειώθηκε στιγμιαία, αλλά μία χιονοθύελλα στάθηκε πιο δυνατή. Το σκάφος είχε βγει ήδη εκτός πορείας από την απογείωση, προσέκρουσε σε σπίτια της περιοχής, κατέπεσε και μερικά δευτερόλεπτα αργότερα εξερράγη. Οσοι δεν σκοτώθηκαν από την πτώση, έτρεχαν να απομακρυνθούν. Αλλοι τα κατάφεραν, άλλοι όχι. Επτά από τους παίκτες της Γιουνάιτεντ δεν τα κατάφεραν και άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή. Ακόμα ένας, απεβίωσε δύο εβδομάδες μετά, καθώς οι πληγές του αποδείχθηκαν πιο ισχυρές. Λίγα χρόνια μετά την τραγωδία με την Τορίνο, ακόμα μία ομάδα, μία καταπληκτική ομάδα, θα στερούσε τις εμπνεύσεις της από το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Τα 23 θύματα
Ποδοσφαιριστές: Τζοφ Μπεντ, Εντι Κόλμαν, Ντάνκαν Εντουαρντς, Μαρκ Τζόουνς, Ντέιβιντ Πεγκ, Τόμι Τέιλορ, Λίαμ Γουίλαν, Ρότζερ Μπιρν Ανθρωποι του συλλόγου: Γουόλτερ Κρίκμερ (γραμματέας), Μπερτ Γουόλεϊ (αρχιγυμναστής), Τόμ Κάρι (γυμναστής) Δημοσιογράφοι: Αλφ Κλαρκ, Τζορτζ Φόλουζ, Ντον Ντέιβις, Τομ Τζάκσον, Χένρι Ρόου, Αρτσι Λέντμπρουκ, Ερικ Τόμπσον, Φρανκ Σουίφτ Πλήρωμα/επιβάτες: Κένεθ Ρέιμεντ (πιλότος), Μπέλα Μίκος (ταξιδιωτική πράκτορας), Βίλι Σατίμοφ (φίλαθλος), Τομ Κέιμπλ (αεροσυνοδός)
Ο Ρότζερ Μπιρν (29, αριστερό μπακ, αρχηγός), ο Τζοφ Μπεντ (25, αριστερό μπακ), ο Εντι Κόλμαν (21, δεξί εξτρέμ), ο Ντάνκαν Εντουαρντς (21, μέσος), ο Μαρκ Τζόουνς (24, μέσος), ο Ντέιβιντ Πεγκ (22, αριστερό εξτρέμ), ο Τόμι Τέιλορ (26, επιθετικός) και ο Λίαμ Γουίλαν (22, δεξιός μέσος) δεν θα μπορούσαν να πάρουν μέρος και πάλι στην προπόνηση του σερ Ματ Μπάσμπι. Την έβλεπαν από ψηλά και έδιναν δύναμη στον ίδιο, τον Μπόμπι Τσάρλτον και όσους συνέβαλαν ώστε να μην διαλυθεί η ομάδα, αλλά να ανταπεξέλθει από την τραγωδία.
Το κύπελλο του 1963 αποτέλεσε την πρώτη ένδειξη ζωής στο Μάντσεστερ, μετά από την στιγμή που κανείς δεν θα ήθελε να είχε γνωρίσει. Ηταν η απαρχή της δημιουργίας ακόμα μιας ομάδας επιτυχιών από τον Μπάσμπι. Όχι όμως "μπέμπηδων". Τα "μωρά" του χάθηκαν το 1958 στο Μόναχο. Η νέα του Μάντσεστερ, όμως, δέκα χρόνια αργότερα, τον επιβεβαίωσε. Εκπλήρωσε την υπόσχεση που είχε δώσει αυτός ο μεγάλος προπονητής στους νεκρούς της τραγωδίας και στους φιλάθλους της ομάδας. Ότι σε μία δεκαετία, ο αγαπημένος τους σύλλογος θα βρεθεί στην κορυφή της Ευρώπης. Θα κάνει ότι δεν στάθηκε δυνατό να γίνει τότε.
Τα τρόπαια του σερ Ματ Μπάσμπι
1948: Κύπελλο1952: Πρωτάθλημα1956: Πρωτάθλημα1957: Πρωτάθλημα1963: Κύπελλο1965: Πρωτάθλημα1967: Πρωτάθλημα1968: Πρωταθλητριών
Και το 1968 το έπραξε. Η Γιουνάιτεντ επικράτησε με 4-1 στην παράταση της Μπενφίκα του Εουσέμπιο και ο Τσάρλτον, με τη βοήθεια του Μπεστ, φάνηκε συνεπής στις υποχρεώσεις του απέναντι στους πρώην συμπαίκτες του. Οι νωπές μνήμες της τραγωδίας εμπόδισαν την τότε Μάντσεστερ να ξεπεράσει το εμπόδιο της Μίλαν στα ημιτελικά. Οι ίδιες μνήμες, ήταν αυτές που έδωσαν το κίνητρο στον Μπάσμπι και τους παίκτες του να πράξουν ότι δεν είχαν κάνει το 1958.
Υ.Γ. Για να μην κανουμε μονο πενθος στον Μακαριστο Αρχιεπισκοπο!!!Ενα Αγαπαμε και αυτο ειναι το ποδοσφαιρο!!!!!!!Ευχομαι να μην ξανασυμβει σε κανενα μερος του πλανητη!!!!!
Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2008
το περι δικαιου αισθημα
παραβιάσθηκε κατάφωρα από την προσφυγή του ολυμπιακού...
αυτό δεν χρειάζεται περαιτέρω συζήτηση...
δεν μπορεί όμως κανείς να κατηγορήσει τον ολυμπιακό γι' αυτό...
άν δεν το έκανε ο ολυμπιακός, θα το έκαναν όλοι εκείνοι που έχουν να ωφεληθούν από το στραβοπάτημα του απόλλωνα...
τα πάντα επιτρέπονται στον έρωτα και τον πόλεμο (και το ποδόσφαιρο θα προσέθετα)...
το θέμα είναι τι θα γίνει στη συνέχεια...
ο ιστορικός πανιώνιος έχει τη μεγάλη ευκαιρία να ανορθώσει το περί δικαίου αίσθημα στην επόμενη αγωνιστική, υποδεχόμενος αγωνιστικά και καταιγιστικά τον ολυμπιακό...
και ο ολυμπιακός μπορεί να προσπαθήσει να αποδείξει ότι η περασμένη κυριακή ήταν μια κακή ημέρα που πέρασε...
και ο απλός άνθρωπος τι μπορεί να κάνει;
θα μείνει με το παραβιασμένο αίσθημα στο χέρι;
κάποιοι ανήσυχοι θα έλεγαν "να κατέβουμε να τα σπάσουμε όλα"...
αυτό όμως το έργο δεν παίζει πιά, ούτε τη χρυσή αυγή δεν μπορούν να κανονίσουν...
αυτό που μπορούμε να κάνουμε εμείς οι απλοί είναι να μην απογοητευθούμε από την εξέλιξη αυτή, αλλά να συνεχίσουμε σταθερά και συστηματικά την προσπάθεια να αναπτύξουμε ένα νέο ποδοσφορικό πολιτισμό, όπου μπορούν οι βάζελοι να μιλούν με τους γαύρους, έστω και άν πέφτουν μεριά φάσκελα, όπου θα μπορούμε να ξαναπάμε στο καραισκάκη εμείς οι βάζελοι χωρίς να κινδυνεύει να γίνει τρίτος παγκόσμιος, όπου ...
αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να ανακτήσουμε το δικαίωμα της υποστήριξης της ομάδας μας από τις άθλιες οργανωμένες κλίκες χρηματοδοτούμενων λούμπεν και περιθωριακών ...
όπου μπορούμε να απαιτήσουμε και από τους ιδιοκτήτες και τους μάνατζερς των ομάδων μας το να συμπεριφέρονται με τρόπο που δεν καλεί σε επιτέλεση γενετήσιων πράξεων, η σφαγές συμπαθών πουλερικών, ή να τα ρίχνουν όλα στο κράτος...
η ελπίδα πεθαίνει τελευταία
αυτό δεν χρειάζεται περαιτέρω συζήτηση...
δεν μπορεί όμως κανείς να κατηγορήσει τον ολυμπιακό γι' αυτό...
άν δεν το έκανε ο ολυμπιακός, θα το έκαναν όλοι εκείνοι που έχουν να ωφεληθούν από το στραβοπάτημα του απόλλωνα...
τα πάντα επιτρέπονται στον έρωτα και τον πόλεμο (και το ποδόσφαιρο θα προσέθετα)...
το θέμα είναι τι θα γίνει στη συνέχεια...
ο ιστορικός πανιώνιος έχει τη μεγάλη ευκαιρία να ανορθώσει το περί δικαίου αίσθημα στην επόμενη αγωνιστική, υποδεχόμενος αγωνιστικά και καταιγιστικά τον ολυμπιακό...
και ο ολυμπιακός μπορεί να προσπαθήσει να αποδείξει ότι η περασμένη κυριακή ήταν μια κακή ημέρα που πέρασε...
και ο απλός άνθρωπος τι μπορεί να κάνει;
θα μείνει με το παραβιασμένο αίσθημα στο χέρι;
κάποιοι ανήσυχοι θα έλεγαν "να κατέβουμε να τα σπάσουμε όλα"...
αυτό όμως το έργο δεν παίζει πιά, ούτε τη χρυσή αυγή δεν μπορούν να κανονίσουν...
αυτό που μπορούμε να κάνουμε εμείς οι απλοί είναι να μην απογοητευθούμε από την εξέλιξη αυτή, αλλά να συνεχίσουμε σταθερά και συστηματικά την προσπάθεια να αναπτύξουμε ένα νέο ποδοσφορικό πολιτισμό, όπου μπορούν οι βάζελοι να μιλούν με τους γαύρους, έστω και άν πέφτουν μεριά φάσκελα, όπου θα μπορούμε να ξαναπάμε στο καραισκάκη εμείς οι βάζελοι χωρίς να κινδυνεύει να γίνει τρίτος παγκόσμιος, όπου ...
αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να ανακτήσουμε το δικαίωμα της υποστήριξης της ομάδας μας από τις άθλιες οργανωμένες κλίκες χρηματοδοτούμενων λούμπεν και περιθωριακών ...
όπου μπορούμε να απαιτήσουμε και από τους ιδιοκτήτες και τους μάνατζερς των ομάδων μας το να συμπεριφέρονται με τρόπο που δεν καλεί σε επιτέλεση γενετήσιων πράξεων, η σφαγές συμπαθών πουλερικών, ή να τα ρίχνουν όλα στο κράτος...
η ελπίδα πεθαίνει τελευταία
Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2008
Ένσταση
Όσα άρθρα αθλητικού περιεχομένου έχω προσπαθήσει να γράψω κατά καιρούς, προσπαθώ να το παίξω όσο πιο αντικειμενικός γίνεται. Και στο παρόν άρθρο προσπαθώ, αλλά ίσως να φανώ κάπως ερειστικός.
Αφορμή οι αποφάσεις του Δ.Σ. της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Σήμερα το Δ.Σ. αποφάσισε την υποβολή ένστασης για τον χθεσινό αγώνα του Ολυμπιακού με τον Απ. Καλαμαριάς και αφορά την μη προβλεπόμενη και "παράνομη" συμμετοχή του Ρόμαν Βάλνερ, παίχτη της Καλαμαριάς. Η ιστορία γνωστή. Φυσικά ο Ολυμπιακός έχει δικαίωμα στην ένσταση, αν δεν είχε δεν θα την έκανε. Αλλά.
Βλέποντας τον χθεσινό αγώνα είναι οφθαλμοφανές ότι δίκαια έχασε ο Ολυμπιακός. Και τριάρα να έτρωγε πάλι δίκαιο θα ήταν. Όταν σε έναν αγώνα κάνεις μία μόνο ευκαιρία είσαι άξιος της μοίρας σου. Αντί να δουν λοιπόν τα χάλια τους, θα προσπαθήσουν να πάρουν το ματς στα χαρτιά. Γιατί όμως; Τόσο πολύ φοβούνται τους αντιπάλους και συ διεκδικητές του τίτλου; Αφού είναι διαστημική ομάδα με παιχταράδες κτλ κτλ κτλ γιατί φοβούνται;
Το ξαναλέω. Δίκαια θα υπερασπιστεί το δικαίωμα του της ένστασης. "Ηθικά" όμως είναι άδικο. Αν τελικά πάρει τους 3 βαθμούς και το πρωτάθλημα κριθεί στο τέλος με έναν ή 2 βαθμούς διαφορά υπέρ του Ολυμπιακού, θα μιλάμε για σκάνδαλο; Προσοχή. Νομικά θα είναι όλα εντάξει. Αλλά η καρδιά των φιλάθλων του ποδοσφαίρου θα χτυπάει ως εξής:
"Είναι γαύροι" θα λένε και θα έχουν και δίκιο.
Αφορμή οι αποφάσεις του Δ.Σ. της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Σήμερα το Δ.Σ. αποφάσισε την υποβολή ένστασης για τον χθεσινό αγώνα του Ολυμπιακού με τον Απ. Καλαμαριάς και αφορά την μη προβλεπόμενη και "παράνομη" συμμετοχή του Ρόμαν Βάλνερ, παίχτη της Καλαμαριάς. Η ιστορία γνωστή. Φυσικά ο Ολυμπιακός έχει δικαίωμα στην ένσταση, αν δεν είχε δεν θα την έκανε. Αλλά.
Βλέποντας τον χθεσινό αγώνα είναι οφθαλμοφανές ότι δίκαια έχασε ο Ολυμπιακός. Και τριάρα να έτρωγε πάλι δίκαιο θα ήταν. Όταν σε έναν αγώνα κάνεις μία μόνο ευκαιρία είσαι άξιος της μοίρας σου. Αντί να δουν λοιπόν τα χάλια τους, θα προσπαθήσουν να πάρουν το ματς στα χαρτιά. Γιατί όμως; Τόσο πολύ φοβούνται τους αντιπάλους και συ διεκδικητές του τίτλου; Αφού είναι διαστημική ομάδα με παιχταράδες κτλ κτλ κτλ γιατί φοβούνται;
Το ξαναλέω. Δίκαια θα υπερασπιστεί το δικαίωμα του της ένστασης. "Ηθικά" όμως είναι άδικο. Αν τελικά πάρει τους 3 βαθμούς και το πρωτάθλημα κριθεί στο τέλος με έναν ή 2 βαθμούς διαφορά υπέρ του Ολυμπιακού, θα μιλάμε για σκάνδαλο; Προσοχή. Νομικά θα είναι όλα εντάξει. Αλλά η καρδιά των φιλάθλων του ποδοσφαίρου θα χτυπάει ως εξής:
"Είναι γαύροι" θα λένε και θα έχουν και δίκιο.
Υποβολή ένστασης κατά της Καλαμαριάς !!!
Στο Δ.Σ της ΠΑΕ Ολυμπιακός, που ολοκληρώθηκε πριν από λίγο, αποφασίστηκε ομόφωνα (Π. Κόκκαλης: «θέλουμε να τηρούνται οι νόμοι») η υποβολή ένστασης κατά της Καλαμαριάς για την υπόθεση Βάλνερ.
ΔΣ: Είναι υποχρέωση απέναντι στην ιστορία του Ολυμπιακού αλλά και απέναντι στη νομιμότητα που πρέπει να ισχύει σε όλες τις κατευθύνσεις».
ΔΣ: Είναι υποχρέωση απέναντι στην ιστορία του Ολυμπιακού αλλά και απέναντι στη νομιμότητα που πρέπει να ισχύει σε όλες τις κατευθύνσεις».
ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ....
ΑΛΗΘΕΙΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΓΑΒΡΟΙ, ΠΟΣΟ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ???
Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2008
Να Την Ακούτε Την Γριά Ξέρει Παραπάνω
- Μπορούσαν να έπαιρναν τους βάζελους μια τούρτα για τα χρόνια πολλά. Τέτοιο δώρο...ούτε στην καλύτερη γκόμενα δεν κάνεις!
- Βέβαια όλα πλασματικά είναι καθώς από αύριο ο Ολυμπιακός θα βρίσκεται στην κορυφή. Αλλά είπαμε. Ασε τους...γιορτασμένους να χαρούν μέρα που είναι.
- Στα χαρτιά θα το πάρει το ματσάκι με την Καλαμαριά ο γαύρος. Την είχε πάρει πρέφα απο την αρχή του αγώνα την βλακεία της Καλαμαριάς, για αυτό βαριόντουσαν να κουνηθούν. "Ας τους Πόντιους να τρέχουν", σου λέει...
- Θεά η ΑΕΚ! Ανέστησε ακόμα και τον Χούτο!
- Φτυχώς που κέρδισε ο ΠAO. Σε άλλη περίπτωση θα τους πέρναν με τις τούρτες!
- Ο "γίνε Άρης να γουστάρεις" κέρδισε τον Εργοτέλη με 2-0. Το οτι η άφιξη του Εργοτέλη άργησε λόγω της καθυστέρισης του λεωφορίου της γραμμής "Βούλγαρη - Σφαγεία", ελέγχεται ως ανακριβής...
- Πήγε η γριά στην Βέροια και αγόρασε ρεβανί...
- Γριά με μυαλό μικρού παιδιού! Η πιτσιρικαρία καθάρισε την Βέροια. Από τα αλώνια στα σαλόνια για τα αλάνια!
- Δεν θα πάρεις μπέναλτυ ποτέ...Ντέμαρε Ντέμαρεεεε...
- 2 στα 2 η Λάρισα. Χαρείτε τώρα που μπορείτε φίλοι Λαρισσαίοι. Με την ΑΕΚ παίζετε την άλλη βδομάδα. Ετοιμάστε την ανακοίνωση για την διαιτησία από τώρα, μην τρέχετε τελευταία ώρα...
- Ένα δεν καταλαβαίνω κύριε Παράσχο μας. Πώς γίνεται να βοηθάει ο Θεός μόνο εσάς? Οι μΠαοκτζήδες τί είναι? Μουσουλμάνοι?
- Αγωνιστικές χωρίς ανακοινώσεις διαμαρτυρίας της Ξάνθης, είναι... γάλα χωρίς κακάο, γκόμενα χωρίς μουρμούρα ή κεφτέδες χωρίς...ζουμί (κοζανίτικο)!
Την τύχη μου...
Πολύ απογοήτευση. Δεν ξέρω ποιο είναι χειρότερο να μην παίζεις καλά και να χάνεις ή να παίζεις καλά,να χάνεις την μία ευκαιρία μετά την άλλη και να χάνεις για μια ακόμη αγωνιστική, την τέταρτη συνεχόμενη.......Εκτός έδρας έχουμε ένα γκολ και ένα βαθμό και την επόμενη αγωνιστική παίζουμε με τον αιώνιο αντίπαλο συμπολίτη και πραγματικά δεν τα βλέπω καθόλου καλά τα πράγματα..
Το μόνο θετικό σήμερα ήταν ο Βερόν που δίπλα σε εναν αρνητικότατο Μπαλάφα έδειξε την αλήθεια περι σαρδέλων και αστακων.
Ρε Γκονζάλες αγόρι μου τι έκανες σήμερα? Αντε έχασες το πεναλτι? Το άλλο σε κενή εστία?!!!!
'Εχω να δω τον ΠΑΟΚ τόσο χάλια να χάνει τέσσερα σερί μάτς και να μην έχει πετύχει τέρμα για 432 λεπτά από την εποχή Βουλινού κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1990.Πάλι καλά που γίναν οι μεταγγραφές και μπορούμε να ελπίζουμέ.....
Πολύ απογοήτευση .....την τύχη μου....
Έχουμε και λέμε...
Γνωστό τοις πάσι ότι ο κρυφός πόθος των Γιαννακοπουλαίων ήταν ανέκαθεν να πάρουν το ποδόσφαιρο.
Ως διά μαγείας όμως δέθηκαν στο άρμα Βγενόπουλου.
Ο οποίος Βγενόπουλος από 'κει που'ταν λαλίστατος και με απαιτήσεις ξαφνικά εξαφανίσθηκε τελείως (μέχρι προχθές, που άκουσα πως πήρε -με τις ευλογίες των Γιαννακοπουλαίων υποθέτω- το 10% του ερασιτέχνη).
Κι όσον αφορά τους βάζελους, από 'κει που'ταν σύσσωμοι με την κίνηση Βγενόπουλου, από προχθές έχουν εξαντλήσει όλα τα εισιτήρια για τον αγώνα του βάζελου σήμερα...
Δεν ακούγονται λίγο κουφά όλ'αυτά;
Αλήθεια πρώτη: ναι, οι Γιαννακόλουλοι έχουν λεφτά και είναι και βαζελάρες, δεν το αμφισωητεί κανείς όμως. Το δέμας τους όμως είναι μικρό για το ποδόσφαιρο. Για να επιβιώσει το μπάσκετ τους, η ομάδα πόλο του βάζελου εδώ και μια δεκαετία έχει γίνει κάτι σαν τον Δακτύλιο: τις μονές χρονιές στη β' εθνική, τις ζυγές στην α'. Διότι οι Γιαννακόπουλοι είναι πίσω κι απ'το πόλο. Το δε βόλευ, αν εξαιρέσουμε τα μισά χρόνια, τ'άλλα μισά ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας (κι ευτυχώς που μπούκαρε ένας εκεί, αλλά δεν θυμάμαι τ'όνομά του). Εδώ δεν αντέχουν το πόλο και το βόλευ μαζί με το μπάσκετ, θ'αντέξουν και το ποδόσφαιρο; Πλάκα κάνουμε τώρα; Το ποδόσφαιρο δεν αποτελείται από 12 παίκτες: μόνο 11 έχει η βασική ομάδα και θες κι άλλους τόσους τουλάχιστον και δεν τους παίρνει φυσικά να ξεσκίσουν κι άλλο τα φάρμακα (αλήθεια, για δείτε πόσο έχουν μεταβληθεί τα τελευταία 15 χρόνια) για ν'ανταπεξέλθουν. Χώρια ότι κατάλαβαν πως είναι λίγοι για να χτυπήσουν την "οικογένεια". Γι'αυτό και δέθηκαν στο άρμα Βγενόπουλου...
Ο οποίος με τη σειρά του, από λαλίστατος που ήταν με το που έπεσαν 2-3 μεταγραφές κι έκανε και μια καλή εμφάνιση στην Τούμπα ο βάζελος, εξηφανίσθη μυστηριωδώς, κι από κει που απαιτούσε (εδώ γελάνε) πολυμετοχικότητα κλπ, κλπ, δίχως καν το παραμικρό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια του (πέραν της αναμφισβήτητης βαζελοφροσύνης του) ξαφνικά εμφανίζεται από μόνος του να προσπαθεί να μπουκάρει με δούρειο ίππο τον ερασιτέχνη, δηλαδή όχι ευθέως ως εξαρχής φάνηκε (κι αυτοπαρουσιάσθηκε) αλλά διά της τεθλασμένης. Καλό, ε;
Κι όσον αφορά τον κόσμο των πρασίνων, ως απεδείχθη για μια ακόμη φορά (κάτι που ισχύει με όλες τις ομάδες) λίγο τυράκι θέλουν (όπως όλοι) και ξαφνικά οι διάφορες "κινήσεις" πέρασαν στη λήθη.
Μέχρι την επόμενη γκέλα.
Ελπίζω να έγινε κατανοητό το γιατί τίποτε δεν κουνάει τον Βαρδινογιάννη (ουστ) όπως έγραφα και πρόσφατα και καμία ΠΕΚ ή ΠΑΚ ή ΠΟΚ δεν έχει αντίκρυσμα...
Χαίρετε.
Ως διά μαγείας όμως δέθηκαν στο άρμα Βγενόπουλου.
Ο οποίος Βγενόπουλος από 'κει που'ταν λαλίστατος και με απαιτήσεις ξαφνικά εξαφανίσθηκε τελείως (μέχρι προχθές, που άκουσα πως πήρε -με τις ευλογίες των Γιαννακοπουλαίων υποθέτω- το 10% του ερασιτέχνη).
Κι όσον αφορά τους βάζελους, από 'κει που'ταν σύσσωμοι με την κίνηση Βγενόπουλου, από προχθές έχουν εξαντλήσει όλα τα εισιτήρια για τον αγώνα του βάζελου σήμερα...
Δεν ακούγονται λίγο κουφά όλ'αυτά;
Αλήθεια πρώτη: ναι, οι Γιαννακόλουλοι έχουν λεφτά και είναι και βαζελάρες, δεν το αμφισωητεί κανείς όμως. Το δέμας τους όμως είναι μικρό για το ποδόσφαιρο. Για να επιβιώσει το μπάσκετ τους, η ομάδα πόλο του βάζελου εδώ και μια δεκαετία έχει γίνει κάτι σαν τον Δακτύλιο: τις μονές χρονιές στη β' εθνική, τις ζυγές στην α'. Διότι οι Γιαννακόπουλοι είναι πίσω κι απ'το πόλο. Το δε βόλευ, αν εξαιρέσουμε τα μισά χρόνια, τ'άλλα μισά ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας (κι ευτυχώς που μπούκαρε ένας εκεί, αλλά δεν θυμάμαι τ'όνομά του). Εδώ δεν αντέχουν το πόλο και το βόλευ μαζί με το μπάσκετ, θ'αντέξουν και το ποδόσφαιρο; Πλάκα κάνουμε τώρα; Το ποδόσφαιρο δεν αποτελείται από 12 παίκτες: μόνο 11 έχει η βασική ομάδα και θες κι άλλους τόσους τουλάχιστον και δεν τους παίρνει φυσικά να ξεσκίσουν κι άλλο τα φάρμακα (αλήθεια, για δείτε πόσο έχουν μεταβληθεί τα τελευταία 15 χρόνια) για ν'ανταπεξέλθουν. Χώρια ότι κατάλαβαν πως είναι λίγοι για να χτυπήσουν την "οικογένεια". Γι'αυτό και δέθηκαν στο άρμα Βγενόπουλου...
Ο οποίος με τη σειρά του, από λαλίστατος που ήταν με το που έπεσαν 2-3 μεταγραφές κι έκανε και μια καλή εμφάνιση στην Τούμπα ο βάζελος, εξηφανίσθη μυστηριωδώς, κι από κει που απαιτούσε (εδώ γελάνε) πολυμετοχικότητα κλπ, κλπ, δίχως καν το παραμικρό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια του (πέραν της αναμφισβήτητης βαζελοφροσύνης του) ξαφνικά εμφανίζεται από μόνος του να προσπαθεί να μπουκάρει με δούρειο ίππο τον ερασιτέχνη, δηλαδή όχι ευθέως ως εξαρχής φάνηκε (κι αυτοπαρουσιάσθηκε) αλλά διά της τεθλασμένης. Καλό, ε;
Κι όσον αφορά τον κόσμο των πρασίνων, ως απεδείχθη για μια ακόμη φορά (κάτι που ισχύει με όλες τις ομάδες) λίγο τυράκι θέλουν (όπως όλοι) και ξαφνικά οι διάφορες "κινήσεις" πέρασαν στη λήθη.
Μέχρι την επόμενη γκέλα.
Ελπίζω να έγινε κατανοητό το γιατί τίποτε δεν κουνάει τον Βαρδινογιάννη (ουστ) όπως έγραφα και πρόσφατα και καμία ΠΕΚ ή ΠΑΚ ή ΠΟΚ δεν έχει αντίκρυσμα...
Χαίρετε.
Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2008
Παναθηναϊκή Ενωτική κίνηση ...No5 !!!
Η 5η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΚ...Αγαπητοί Φίλες, Φίλοι,
Η ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ («Π.Ε.Κ.») είναι πια δική σας, είναι όλων μας και είναι βέβαιο ότι «εκατομμύρια πράσινες καρδιές» στηρίζουν το όραμά μας για έναν Παναθηναϊκό πολυμετοχικό, ενιαίο και αδιαίρετο, έναν Παναθηναϊκό πρωταγωνιστή σε όλα τα αθλήματα, παράδειγμα λειτουργίας και συνεισφοράς στην Ελληνική κοινωνία.
Η Π.Ε.Κ. έχει ήδη πάνω από 23.000 υποστηρικτές που μέσω του διαδικτύου έχουμε δώσει όλα τα προσωπικά μας στοιχεία και θα επιδιώξουμε να υλοποιηθεί το κοινό μας όραμα.
Ο αριθμός αυτός, λαμβάνοντας υπόψη το μικρό χρονικό διάστημα της λειτουργίας της ΠΕΚ και το χαμηλό ποσοστό χρήσης του διαδικτύου στον Ελληνικό πληθυσμό, είναι ένα ανεπανάληπτο ρεκόρ που δείχνει το πάθος των φιλάθλων του Παναθηναϊκού για το νέο ξεκίνημα του Συλλόγου μας και στέλνει ένα πολύ δυνατό ενωτικό μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις.
Γνωρίζετε ότι ήδη το ενωτικό μας μήνυμα το έχουν αποδεχτεί ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ και η ΚΑΕ (μπάσκετ). Η ΠΑΕ (ποδόσφαιρο) δεν έχει τοποθετηθεί ακόμη, όμως, σεβόμαστε τις πιθανές άλλες προτεραιότητές της και, ούτως ή άλλως υπάρχει χρόνος, αφού οι πέντε επί μέρους προτάσεις που έχουμε υποβάλλει στοχεύουν σε ένα οργανωτικό μοντέλο που θα εφαρμοστεί για τις επόμενες δεκαετίες και θα οδηγήσει τον Παναθηναϊκό μας σε μεγάλες επιτυχίες.
Το όραμα της Π.Ε.Κ. δεν επηρεάζεται από προσωρινές επιτυχίες ή αποτυχίες σε ένα άθλημα και στηρίζεται στις αρχές ότι ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να είναι χωρισμένος σε μαγαζιά και ότι όλοι μαζί μπορούμε πάντα να πετύχουμε περισσότερα. Αυτός είναι και ο λόγος που οι προτάσεις μας είναι ακριβώς οι ίδιες π.χ. και για το μπάσκετ που μας κάνει υπερήφανους και για το ποδόσφαιρο που δεν έχει ακόμα ανάλογες αποδόσεις. Και αυτά τα συναισθήματα διαμορφώνονται σε βάθος χρόνου και δεν επηρεάζονται από επιτυχίες η αποτυχίες μιας χρονιάς ή λίγων αγώνων.
Σ’αυτά τα πλαίσια στέλνουμε ένα ειδικό μήνυμα στην ΠΑΕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ: Είμαστε δίπλα σας, από τον αρχηγό μέχρι τον φροντιστή. Πρέπει να φτιαχτεί μεγάλη ομάδα ευρωπαϊκών προδιαγραφών, να κερδίζουμε τίτλους και να πανηγυρίζουμε. Αν αυτό δεν συμβεί πρέπει να σας βοηθήσουμε.
Φίλες και Φίλοι
Οι επόμενες πράξεις της Π.Ε.Κ. μας περιλαμβάνουν και τα εξής:
- Θα συναντηθούμε με εκπροσώπους του ΠΑΟ για να μας παρουσιάσουν την κατάσταση, τα προβλήματα και τις ανάγκες των ερασιτεχνικών τμημάτων του Συλλόγου ώστε να συνδράμουμε για μια ακόμη καλύτερη πορεία.
- Θα δώσουμε την δυνατότητα στους φιλάθλους του ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΥ να γράφονται υποστηρικτές της Π.Ε.Κ. και με άλλους τρόπους πλην του διαδικτύου με αρχικό στόχο την εγγραφή τουλάχιστον 100.000 υποστηρικτών.
- Θα προσλάβουμε στελέχη από την τάξη των παλαιών αθλητών του Συλλόγου που θα συνδράμουν επαγγελματικά στην οργάνωση και την επιτυχία των στόχων μας και,
- Θα αναβαθμίσουμε το site μας ώστε να χρησιμοποιηθεί σαν το κέντρο της επικοινωνιακής διάστασης των προσπαθειών μας.
Φίλες και Φίλοι
Το όραμα ενός Παναθηναϊκού πολυμετοχικού, ενιαίου και αδιαιρέτου, ενός Παναθηναϊκού πρωταγωνιστή σε όλα τα αθλήματα είναι απαίτηση 2.000.000 φιλάθλων και τίποτα δεν μπορεί να το σταματήσει.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
Υ.Γ. Προς κ. Γιάννη Βαρδινογιάννη: Η αγωνιστική διάθεση της ομάδας, οι μεταγραφές, οι θέσεις για τη διαιτησία, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.
Συνεχίστε!
Πεσέιρο: θα πάρουμε το πρωτάθλημα
Κάποια στιγμή ο προπονητής μας έκανε και αυτή τη δήλωση.
Παρόλον ότι είμαι πονεμένος πανάθας και καψούρης για τίτλους πολλούς, κάτι τέτοιες δηλώσεις με ξενερώνουν.
Περί προθέσεων και προσπάθειας λόγος ουδείς. Επομένως ο προπονητής δηλώνει το αυτονόητο. Σε τελική ανάλυση εδώ ο Αστέρας Τρίπολης έχει μπει σε τροχιά διάκρισης. Αλλοίμονο άν δεν ισχύει κάτι τέτοιο για τον ΠΑΟ.
Όμως, υπάρχει πρόβλημα, επειδή έχουμε ακούσει πολλά λόγια και έχουμε δει πολύ λίγα αποτελέσματα.
Όταν μια φορά είχα πάει στο αφεντικό μου να του πω ότι προσπαθήσαμε αλλά δεν είχαμε κανένα αποτέλεσμα, αλλά παρόλα αυτά πρέπει να πάρει το τμήμα αύξηση, μου απάντησε: "Οι καλές προσπάθειες αμοίβονται στον Παράδεισο. Εδώ αμοίβουμε μόνο αποτελέσματα".
Μήπως λοιπόν ο καλός κύριος Πεσέιρο πρέπει να σκύψει το κεφάλι και να φέρει τα αποτελέσματα πριν συνεχίσει να κάνει ανούσιες δηλώσεις;
Το ίδιο βέβαια ισχύει δέκα φορές περισσότερο για τους παίκτες μας.
Πάσχουν έντονα από το σύνδρομο της αυτονόητης αυτοικανοποίησης, είναι παικταράδες, αλλά ... αλλά .... αλλά .... και έτσι κάποια μέρα κάποτε κάτι θα γίνει...
Όλα αυτά δεν έχουν καμιά σχέση με τη Διοίκηση, με την έννοια ότι ένας επαγγελματίας δεν μπορεί να περιμένει από την όποια διοίκηση να του πει πως πρέπει να φέρεται.
Ο τζίγγερ έχει τεράστιες ευθύνες, αλλά άν υπήρχε σε θέση ευθύνης και κάποιος που να έχει τις κοχόνες (όρχεις στα ισπανικά) για να μιλήσει επαγγελματικά, ίσως και ο τζίγερ να έβλεπε και κάποια πράγματα διαφορετικά.
Συνοψίζοντας: κύριε Πεσέιρο, παρακαλώ να συγκεντρωθείτε στο τελικό αποτέλεσμα και όχι σε φτηνούς δεκάρικους λόγους για πνευματικά υπανάπτυκτους ή αφελείς ή τα παιδιά του προέδρου.
Και επειδή μπορεί να σας έχω παρεξηγήσει, αν πραγματικά εννοείτε αυτό που λέτε, βγείτε τώρα να πείτε δημόσια ότι άν δεν πάρετε το πρωτάθλημα, θα δωρίσετε τουλάχιστον το 50% των αμοιβών σας σε κάποια οργάνωση κοινής ωφελειας.
Παρόλον ότι είμαι πονεμένος πανάθας και καψούρης για τίτλους πολλούς, κάτι τέτοιες δηλώσεις με ξενερώνουν.
Περί προθέσεων και προσπάθειας λόγος ουδείς. Επομένως ο προπονητής δηλώνει το αυτονόητο. Σε τελική ανάλυση εδώ ο Αστέρας Τρίπολης έχει μπει σε τροχιά διάκρισης. Αλλοίμονο άν δεν ισχύει κάτι τέτοιο για τον ΠΑΟ.
Όμως, υπάρχει πρόβλημα, επειδή έχουμε ακούσει πολλά λόγια και έχουμε δει πολύ λίγα αποτελέσματα.
Όταν μια φορά είχα πάει στο αφεντικό μου να του πω ότι προσπαθήσαμε αλλά δεν είχαμε κανένα αποτέλεσμα, αλλά παρόλα αυτά πρέπει να πάρει το τμήμα αύξηση, μου απάντησε: "Οι καλές προσπάθειες αμοίβονται στον Παράδεισο. Εδώ αμοίβουμε μόνο αποτελέσματα".
Μήπως λοιπόν ο καλός κύριος Πεσέιρο πρέπει να σκύψει το κεφάλι και να φέρει τα αποτελέσματα πριν συνεχίσει να κάνει ανούσιες δηλώσεις;
Το ίδιο βέβαια ισχύει δέκα φορές περισσότερο για τους παίκτες μας.
Πάσχουν έντονα από το σύνδρομο της αυτονόητης αυτοικανοποίησης, είναι παικταράδες, αλλά ... αλλά .... αλλά .... και έτσι κάποια μέρα κάποτε κάτι θα γίνει...
Όλα αυτά δεν έχουν καμιά σχέση με τη Διοίκηση, με την έννοια ότι ένας επαγγελματίας δεν μπορεί να περιμένει από την όποια διοίκηση να του πει πως πρέπει να φέρεται.
Ο τζίγγερ έχει τεράστιες ευθύνες, αλλά άν υπήρχε σε θέση ευθύνης και κάποιος που να έχει τις κοχόνες (όρχεις στα ισπανικά) για να μιλήσει επαγγελματικά, ίσως και ο τζίγερ να έβλεπε και κάποια πράγματα διαφορετικά.
Συνοψίζοντας: κύριε Πεσέιρο, παρακαλώ να συγκεντρωθείτε στο τελικό αποτέλεσμα και όχι σε φτηνούς δεκάρικους λόγους για πνευματικά υπανάπτυκτους ή αφελείς ή τα παιδιά του προέδρου.
Και επειδή μπορεί να σας έχω παρεξηγήσει, αν πραγματικά εννοείτε αυτό που λέτε, βγείτε τώρα να πείτε δημόσια ότι άν δεν πάρετε το πρωτάθλημα, θα δωρίσετε τουλάχιστον το 50% των αμοιβών σας σε κάποια οργάνωση κοινής ωφελειας.
Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2008
Βρέθηκε ο γκρεμισμένος φούρνος!
Εδώ και αρκετές ώρες, αναζητούμε σε ποιο σημείο της Ελλάδας γκρεμίστηκε κάποιος φούρνος .
Μετά από πολύωρη αναζήτηση, ανακαλύψαμε αυτόν το μισογκρεμισμένο παραδοσιακό φούρνο στο Νέο Σούλι Σερρών.
Ναι, καλά το καταλάβατε, στις σημερινές κλήσεις για τα φιλικά της Εθνικής ομάδας με Τσεχία και Φινλανδία., βρίσκεται και το όνομα του Ιεροκλή Στολτίδη!
Υ.Γ. Καλώς σας βρήκα. Είναι η πρώτη μου συνεισφορά στο "Τρίτο Μάτι" και γι΄αυτό έβαλα και μία φωτογραφία παραπάνω (φούρνο), απ΄ότι στο ένα από τα 12.345 (πλάκα κάνω) blog μου.
Άμα σε χαλάει, να μή σκοράρεις!...
Είπαμε βρε Δημητράκη, να μη πανηγυρίσουμε το γκολ (όπως άλλες δυο φορές πιο πριν) κόντρα στην παλιά δεδηλωμένη μας αγάπη, αλλά μη το ξεφτιλίσουμε κιόλας! Σα να σου φέραν το χειρότερο μαντάτο έκανες!... Μόνο δάκρυ δεν είδαμε…
Έβαλες γκολ στη παλιά σου ομάδα, με γειά σου και χαρά σου! Κάποτε -πότε?- πρέπει και να το γιορτάσεις. Ούτε ο πρώτος είσαι ,ούτε θα είσαι ο τελευταίος!
Και να πεις ότι πρόδωσες τον ΠΑΟΚ? Γλύτωσαν το συμβόλαιό σου (που έκαναν έρανο για τη δόση), και λεφτά πήραν, και παίχτες πήραν! Το μοναδικό σου λάθος ήταν ότι πούλησες οπαδιλίκι και τώρα εισπράττεις τα επίχειρα.
Την άλλη φορά που θα βάλεις γκολ, να το γλεντήσεις.
Το δικαιούσαι.
Το λέω εγώ ο γαύρος.
Έβαλες γκολ στη παλιά σου ομάδα, με γειά σου και χαρά σου! Κάποτε -πότε?- πρέπει και να το γιορτάσεις. Ούτε ο πρώτος είσαι ,ούτε θα είσαι ο τελευταίος!
Και να πεις ότι πρόδωσες τον ΠΑΟΚ? Γλύτωσαν το συμβόλαιό σου (που έκαναν έρανο για τη δόση), και λεφτά πήραν, και παίχτες πήραν! Το μοναδικό σου λάθος ήταν ότι πούλησες οπαδιλίκι και τώρα εισπράττεις τα επίχειρα.
Την άλλη φορά που θα βάλεις γκολ, να το γλεντήσεις.
Το δικαιούσαι.
Το λέω εγώ ο γαύρος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)